رفتن به مطلب

کاربران گرامی تاپیک استخدام و همکاری با سایت  رو مطالعه کنید و در صورت علاقه می توانید برای خودتون درآمد کسب کنید و پول در بیارید.

جستجو در
  • تنظیمات بیشتر ...
نمایش نتایجی که شامل ...
جستجو در ...
خوش آمدید مهمان!

برای دسترسی کامل به امکانات انجمن ثبت نام نمایید، زمانی که ثبت نام نمایید و وارد حساب کاربری خود شوید قادر خواهید بود موضوع جدید ایجاد نمایید، به موضوعات سایر اعضا پاسخ دهید، امتیاز کسب نمایید، به سایر اعضا پیام خصوصی ارسال نمایید و امکانات بی شمار دیگر ....

چرا منتظر هستید؟ هم اکنون ثبت نام نمایید.

yaraasadi

کاربران عضو شده
  • تعداد ارسال ها

    13
  • تاریخ عضویت

  • آخرین بازدید

  • روز های برد

    1
آهنگ های مورد علاقه ی من

آخرین بار برد yaraasadi در 19 شهریور

yaraasadi یکی از رکورد داران بیشترین تعداد پسند مطالب است !

اعتبار در سایت

13 خوب

درباره yaraasadi

  • درجه
    کاربر جدید
  • تاریخ تولد تعیین نشده

Profile Information

  • جنسیت
    نامشخص

امکانات بیشتر

  • حالت من
    Asabani0
  • ویندوز
    winten
  • مرورگر
    ie61
  • آنتی ویروس
    avast
  • تیم فوتبال ایرانی
    iran
  1. امروزه پیشرفت زیادی در زمینه علم دندان پزشکی داشته ایم که یکی از این موارد ایمپلنت دندان برای دندان های از دست رفته است .ایمپلنت مانند ریشه دندان عمل می کند و جایگزین مناسبی برای آن است.اما برخی هنوز برای انجام این جراحی ترس دارند به همین دلیل ما لازم دانستیم نکاتی در این باره در این مقاله بیان کنیم: ۱-عدم آسیب ایمپلنت به استخوان فک ایمپلنت به دلیل اینکه از جنس تیتانیوم است در بدن کاملا خنثی عمل می کند و برای بدن هیچ گونه واکنش مضری ایجاد نمی کند و تمایل دارد با تغییراتی که در سطح آن ایجاد شده جذب استخوان فک شود.ایمپلنت ها از ادامه تحلیل استخوان فک نیز جلوگیری می کند و در استخوان هیچ واکنشی ایجاد نمی کند مگر در شرایط بسیار نادر. ۲-ایمپلنت موجب درد و ناراحتی نمی شود جراحی ایمپلنت در محیط استریل انجام می شود و نسبت به دیگر جراحی های دهان و دندان کاملا بدون درد و ناراحتی است و اگر دستورات پزشک رعایت شود این جراحتی به راحتی انجام می شود ۳-جراحی ایمپلنت را می توان همزمان با کشیدن دندان انجام داد معمولا دندان هایی که نمی توان نگهداری کرد کشیده می شوند و ۲ تا ۳ ماه پس از آن استخوان سازی در قسمت بدون دندان انجام می شود اما در برخی شرایط ممکن است که دندان پزشک تشخیص دهد ریشه دندان دچار عفونت فعال نیست و می توان همزمان با کشیدن دندان ایمپلنت انجام شود.در این روش بی حسی و جراحی در یک مرحله انجام می شود و زمان درمان طولانی نمی شود. ۴-ممکن است قرار دادن دندان روی ایمپلنت کمی زمان ببرد پس از اینکه ایمپلنت در دهان قرار داده شد برای اینکه استخوان اطراف ایمپلنت کاملا شکل بگیرد ۲ تا ۴ ماه یا حتی در برخی مواقع ۶ ماه زمان می برد.اما با توجه به شرایط ممکن است در برخی مواقع که استخوان فک مناسب باشد روکش موقت یا دائم همزمان با ایمپلنت قرار داده شود. ۵-نیاز به جراحی سینوس فک برای برخی از بیماران افرادی که زمان زیادی از کشیدن دندان های خلفی فک بالایشان می گذرد به دلیل اینکه سینوس استخوان فک بالا درون استخوان گسترش یافته استخوان کافی برای قرر دادن ایمپلنت ندارند بنابراین لازم است قبل از قرار دادن ایمپلنت استخوان فک ترمیم شود.و پس از ترمیم یا ۴ ماه پس از ترمیم می توان ایمپلنت را قرار داد ۶-جراحی ایمپلنت برای برخی افراد نباید انجام شود جراحی ایمپلنت در اغلب افراد انجام می شود و محدودیت ندارد مگر در مواقع بسیار کم مثل بیمارانی که دیابت کنترل نشده دارند و بیمارانی که تحت رادیوتراپی هستند و بیمارانی که مدت طولانی تحت درمان بیس فسفونات بوده اند.تجویز ایمپلنت برای این افراد به تشخیص پزشک بستگی دارد ۷-شایعات اشتباه درباره ایمپلنت در رابطه با جراحی ایمپلنت شایعات زیادی از مردم شنیده می شود مانند:بعد از جراحی ایمپلنت سرتان رانباید خم کنید،بعد از جراحی ایمپلنت نباید سرما بخورید،قرار دادن ایمپلنت در دهان باعث ایجاد عفونت می شود،و بسیاری از شایعات دیگر.که باید گفت این باورهای غلط هیچ گونه توجیه علمی ندارد و تنها شایعاتی بیش نیست.بهتر است قبل از جراحی ایمپلنت با دندان پزشک خود مشورت کنید و سواللات خود را بپرسید تا شک و تردیدها از بین برود.
  2. ایمپلنت دندان به پیچی گفته می شود که از جنس تیتانیوم ساخته شده و در ناحیه بدون دندان در استخوان فک جایگذاری می شود و این پیچ پس از یکپارچگی استخوانی به استخوان فک محکم جوش می خورد و در صورتی که به خوبی از آن مراقبت شود تا آخر عمر باقی خواهد ماند و جای دندان از دست رفته را پر می کند. ایمپلنت نیز مانند دندان طبیعی از دو بخش ریشه (فیکسچر) و تاج (آباتمنت) تشکیل می شود.و همه افرادی که دندان های خود را ازدست داده اند می توانند از ایمپلنت برای جایگزین دندان های از دست رفته خود استفاده کنند. با توجه به اینکه استخوان بندی و ارتباط بین فک ها در افراد متفاوت است شکل و اندازه ایمپلنت ها نیز متفاوت است و متناسب با هر شخص مورد استفاده قرار می گیرد.برخلاف اسم جراحی ایمپلنت که تصور می شود عملی سنگین باشد این عمل بین نیم ساعت تا یک ساعت انجام می شود و در صورتی که نیاز به درمان های تکمیلی باشد ممکن است تا ۲ ساعت نیز طول بکشد. بسته به این که جراحی ایمپلنت در فک بالا انجام شده باشد یا در فک پایین برای جوش خوردن کامل ایمپلنت به استخوان فک به ۳ تا ۶ ماه زمان نیاز است و پس از آن پروتز روی دندان قرار می گیرد.بررسی ها نشان داده که اگر جراحی ایمپلنت دندان توسط متخصص مجرب به خوبی انجام شود و پس از کاشت ایمپلنت مراقبت های لازم برای نگهداری ایمپلنت انجام شود و مانند دندان های طبیعی بهداشت دهان و دندان رعایت شود طول عمر ایمپلنت دائمی و تا آخر عمر خواهد بود. بنابراین لازم است مراقبت های پس از عمل را بدانید. مراقبت های پس از جراحی ایمپلنت: بعد از جراحی در ماه های اتصال ایمپلنت دندان با استخوان و بافت فک انجام می شود و مراقبت های لازم در این دوران بسیار مهم است و باید انجام شود. -از دستکاری محل جراحی در روزهای ابتدایی خودداری کنید -تا ۲۴ ساعت پس از جراحی از تف کردن و دستکاری کردن و شستن محل جراحی خودداری کنید -طبق دستور پزشک آنتی بیوتیک مصرف کنید تا از عفونت جلوگیری کنید -پس از ۲۴ ساعت شروع به استفاده از دهانشویه کنید و روزی دو بار از آن استفاده کنید -روزی ۴-۵ بار از آب نمک نیز استفاده کنید -تا ۲۴ ساعت پس از جراحی خونریزی در دهان طبیعی است و بهتر است از گاز بر روی دندان برای جلوگیری از خونریزی استفاده کنید -در صورت درد می توانید از مسکن برای تسکین درد استفاده کنید -پس از جراحی باید مراقب تغزیه خود باشید و از غذاهای نرم استفاده کنید -پس از جراحی نوشیدنی به خصوص آب زیاد مصرف کنید -محل درمان را تمیز نگهدارید تا زودتر خوب شود -برای کاهش تورم بعد از عمل سر خود را بالا نگهدارید و کمتر فعالیت انجام دهید -تا دو روز پس از جراحی از کیسه آب یخ برای کاهش تورم استفاده کنید -هر دفعه کیسه یخ را بیش از ده دقیقه بر روی صورت خود نگه ندارید -از دو هفته قبل از جراحی از مصرف سیگار خودداری کنید زیرا سیگار خطر ایجاد عفونت را زیاد می کند با رعایت موارد بالا بهترین نتیجه را از ایمپلنت خواهید گرفت و طول عمر ایمپلنت بسیار زیاد و تا آخر عمر خواهد بود.بنابراین پس از اتمام جراحی مراقبت های لازم را آغاز کنید.
  3. قیمت درمان ایمپلنت دندان را چندین فاکتور تعیین می کنند: – قیمت فیکسچر ایمپلنت مصرفی – قیمت هیلینگ و ایمپرشن کوپینگ – نوع اباتمنت مصرفی که مستقیم یا زاویه دار باشند یا اساسا با cadcam وبا طراحی کامپیوتری خاص هر فرد ساخته شود – نوع پروتز و روکشی که بر روی ایمپلنت قرار داده می شود فلز دار باشد یا از جنس زیرکونیا ویا اینکه با اسکن سه بعدی ۳shape وبا cadcam ساخته شود – دستمزد متخصص ایمپلنت بسته به مهارت وسابقه کار – تجهیزات کلینیک و استریلیزاسیون و مواد مصرفی از جمله سوالاتی که اغلب افراد درباره ایمپلنت دندان می پرسند قیمت ایمپلنت دندان است و باید گفت هزینه ایمپلنت با توجه به اینکه شرایط بیماران متفاوت است در افراد و دندان های مختلف قیمت ایمپلنت نیز متفاوت است.اما علاوه بر شرایط بیماران فاکتورهای دیگری نیز بر قیمت ایمپلنت موثر است مثل برند ایمپلنت و ایمپلنت هایی که کیفیت پایین تر دارند مثل ایمپلنت های چینی و پاکستانی ارزان تر از برندهای دیگر است.از دیگر فاکتورهایی که بر هزینه نهایی ایمپلنت موثر است درمان های تکمیلی است .برای مثال افرادی که استخوان فک آن ها تحلیل رفته و نیاز به پیوند استخوان دارند و افرادی که پوکی استخوان دارند و افرادی که نیاز به درمان لیفت سینوس دارند هزینه ایمپلنت در چنین مواقعی بیشتر می شود.در افرادی که استخوان فک آن ها تحلیل رفته قبل از کاشت ایمپلنت باید استخوان فک آن ها ترمیم شده و پیوند استخوان انجام شود و هزینه استخوان مورد نیاز برای درمان با توجه به منبع تامین استخوان متفاوت است. از دیگر مواردی که بر هزینه نهایی ایمپلنت موثر است تعداد ایمپلنت کاشته شده است و با توجه به موقعیت کاشت دندان و دندان های مجاور و با توجه به نظر دندانپزشک می توان از دو ایمپلنت به جای سه ایمپلنت استفاده کرد.و نحوه کاشت ایمپلنت نیز متفاوت است و هزینه متفاوتی دارد.و روش کاشت فوری و روش کاشت در چند مرحله و … از جمله روش هایی است که هر کدام هزینه متفاوتی دارد.علاوه بر تعداد و نحوه کاشت ایمپلنت جنس و کیفیت روکش های دندانی که برای ایمپلنت ساخته می شوند متفاوت و در نتیجه قیمت آن ها نیز متفاوت است. به طور کلی قیمت ایمپلنت دندان به دلیل متریال گران قیمتی که در این روش استفاده می شود نسبت به دیگر روش های دندان پزشکی بیشتر است.ایمپلنت دندان نمی تواند توسط یک دندان پزشک معمولی انجام شود و نیاز به تخصص بالا دارد و این امر نیز در هزینه نهایی ایمپلنت موثر است. ممکن است روش های دیگری با هزینه کمتر برای ترمیم دندان وجود داشته باشد اما هیچ یک از روش ها نمی تواند کیفیت و عمر ایمپلنت را داشته باشد و ایمپلنت به خوبی جایگزین دندان از دست رفته می شود و مانند دندان طبیعی است و کیفیت و عمر بالاتری دارد. برای افرادی که به دنبال برند خوب هستند و برند خوب اهمیت زیادی برای آن ها دارد پیشنهاد می شود که از ایمپلنت سوئیسی استفاده شود که خود ایمپلنت های سوئیسی چند نوع متفاوت دارند و این ایمپلنت ها قدرت اتصال بیشتر با استخوان دارند و همچنین مقاومت بیشتری دارند.این ایمپلنت ها سابقه زیادی در بازار ایمپلنت دارند و محبوبیت و شهرت زیادی دارند .این ایمپلنت ها ماندگاری بسیار بیشتری نسبت به دیگر ایمپلت ها دارند و به همین دلیل محبوبیت زیادی دارند. ایمپلنت های با کیفیت های متفاوت و قیمت های متفاوت زیادی وجود دارد وتنها ملاک بیماران برای انتخاب ایمپلنت نباید قیمت ایمپلنت دندان و کشور سازنده آن باشد که البته تنها انتخاب بیمار در کاشت ایمپلنت دخیل نیست و در برخی مواقع با توجه به شرایط بیمار و با توجه به تشخیص جراح در انتخاب ایمپلنت محدودیت وجود دارد.و می توان گفت به طور کلی هزینه ایمپلنت به نوع ایمپلنت و هزینه جراح و هزینه لابراتور و به درمان های تکمیلی بستگی دارد. در بعضی مراکز جراحی توسط جراح و پروتز توسط دندانپزشک یا پروتزیست انجام می گیرد که علاوه بر معطلی و سر در گمی و اتلاف زمان بیشتر هزینه درمان در نهایت بیشتر می گردد. در این کلینیک کلیه پروسه درمان از معاینه ابتدایی تا قرار دادن ایمپلنت و ساخت و نصب پروتز آن توسط آقای دکتر بزرگ متخصص و ماستر ایمپلنت از آلمان با بیش از ۲۰ سال سابقه درمان و در سریعترین زمان و مقرون به صرفه ترین هزینه صورت می گیرد. جهت اطلاع از هزینه درمان با همراه داشتن رادیو گرافی OPG یک قرار ملاقات حضوری هماهنگ شده و پس از معاینه و شنیدن خواسته های فرد و شرایط بودجه مالی شخص بهترین روش درمان و شرایط پرداخت پیشنهاد می شود.
  4. نگران از دست دادن دندان های آسیب دیده خود نباشید.امروزه با پیشرفت علم در زمینه دندان پزشکی راهکارهای مختلفی برای درمان این دندان ها اختراع شده است که یکی از این راهکارها ایمپلنت دندان است که امروزه توسط پزشکان توصیه می شود و بهترین درمان برای دندان های از دست رفته است.دندان ها به طور کلی از دو قسمت ریشه و تاج که روی ریشه قرار می گیرد تشکیل می شوند.ایمپلنت از جنس تیتانیوم که فلزی خنثی است و با بدن سازگاری دارد ساخته می شود و به همین دلیل به عنوان غیر خودی توسط بدن شناسایی نمی شود. این فلز در ابتدا در پای افرادی که استخوان پای آن ها آسیب دیده بود استفاده می شد و در سال ۱۹۵۲ نظریه کاربرد آن در استخوان فک توسط دانشمندی به نام اینگوار برنمارک ارائه شد و آن را ایمپلنت نامید و نخستین ایمپلنت ها در سال ۱۹۶۵ ساخته شد. محدودیت سنی در این روش درمان وجود ندارد و هر فردی به سن رشد رسیده باشد و بتواند بهداشت دهان و دندان خود را رعایت کند می توانمد از این روش درمان برای درمان دندان های از دست رفته خود استفاده کند.برای مثال افرادی که در کودکی و پس از رویش دندان های دایمی یک یا چند دندان خود را بر اثر حادثه ای از دست داده اند پس از ۱۶ سالگی می توانند برای جایگزین دندان های مراجعه کنند و یا کسانی که با بالاتر رفتن سن دندان هایشان پوسیده شده و از دست رفته می توانند از ایمپلنت دندان برای جایگزاری دندان های از دست رفته خود استفاده کنند.و یا هر فردی در هر سنی می تواند از این روش درمان استفاده کند. اگر فردی به عفونت دندان یا فک مبتلا باشد نباید از ایمپلنت استفاده کند و در ابتدا قبل از کاشت ایمپلنت باید عفونت را برطرف کند و پس از درمان عفونت اقدام به کاشت ایمپلنت کند زیرا اگر دندان عفونت داشته باشد و اقدام به کاشت ایمپلنت شود علاوه بر این که مشکل حل نمی شود.مشکلات و دردسر های جدیدی ممکن است به وجود آید .و اگر با وجود عفونت ایمپلنت جایگزاری شود ایمپلنت پس زده می شود و تمام زحمت ها و هزینه های هدر خواهد رفت. افرادی که مبتلا به بیماری هستند محدودیت هایی برای کاشت ایمپلنت دارند و باید با احتیاط عمل گذاشتن ایمپلنت انجام شود.و در ابتدا قبل از کاشت ایمپلنت میزان قند خون یا دیابت باید توسط پزشک بررسی شود و در صورتی که دیابت قابل کنترل باشد جایگزاری ایمپلنت می تواند توسط پزشک انجام شود.و همچنین بیماران سیگاری و کسانی که دخانیات مصرف می کنند باید با پزشک خوود مشورت کنند و برای کاشت ایمپلنت باید برای مدتی از مصرف دخانیات خودداری کنند.زیرتا نیکوتین موجود در سیگار مانع از ارتباط بین ایمپلنت و استخوان فک می شود و روکشی که روی پایه ایمپلنت قرار داده می شود پس زده می شود همچنین مواردی که برای جراحی های دیگر دهان و دندان مثل کشیدن دندان و … انجام می شود باید برای جراحی ایمپلنت نیز مورد توجه قرار گیرد و رعایت شود.برای مثال مصرف داروهایی مثل آسپرین از یک هفته قبل از جراحی باید قطع شود. برای مراقبت از ایمپلنتباید مانند دندان های طبیعی از آن ها مراقبت شود و بهتر است برای نگهداری ایمپلنت به بهترین نحو روزی سه بار مسواک و روزی یک بار نخ دندان زده شود .و همچنین استفاده از دهانشویه توسط پزشکان توصیه می شود و همچنین استفاده از آب نمک نیز روش خوبی برای نظافت دندان ها است.باید توجه کنید که رعایت نکردن بهداشت دهان و دندان ممکن است موجب بروز مشکلاتی شود که ایجاد عفونت موضعی یکی از این مشکلات احتمالی است.بنابراین بهداشت دهان و دندان را فراموش نکنید. برای دیدن فیلم واقعی ایمپلنت دندان اینجا را کلیک کنید.
  5. yaraasadi

    سمپاشی پشه

    پشه های حقیقی خانواده calicidae طبقه بندی بیش از 3100 گونه ، 34 جنس و سه زیر خانواده به اسامی Anophelinae - Culicinae,و Toxorhinchitinae (قبلا به آن Megharininae گفته می شود ) در این خانواده وجود دارد . جنسهای مهم این خانواده از نظر پزشکی دارای پراکندگی جهانی هستند و شامل Mansonia,Aedes,Culex,Anophels می باشند . جنسهای Psorophora,Sabetes,Haemagogus مختص دنیای جدید هستند . انتشار پشه ها انتشار جهانی دارند و تنها منطقه عاری از پشه ها ، قطب جنوب است . پشه ها تا ارتفاع 5500 متر بالای سطح دریا و عمق 1250 متر پایین تر از سطح دریا ( در معاون و دره های عمیق ) دیده می شوند . بعضی جنسها مثل سابیتس و هما گوگوس محدود به آمریکای مرکزی و جنوبی هستند و بعضی جنس ها مثل آنوفل ، کولکس و آإدس پراکندگی جهانی دارند . مرفولوژی طول بدن پشه ها بین 3 تا 10 میلی متر بوده ولی اکثر گونه ها 4 تا 6 میلی متر طول دارند ، پشه ها را با دو صفت می توان از خانواده های مشابه مثل Chaboridae , Dixidae و Chironomidae متمایز کرد : 1. داشتن یک خرطوم بلند و مشخص و متمایل به جلو . 2. داشتن تعداد زیادی فلسهای کوتاه و متراکم روی رگبالهای سطح بال و همچنین سینه و شکم . پاها در پشه ها باریک و بلند و با بندهای تقریبا هم فطر دیده می شوند . سه قسمت سر ، سینه و شکم در پشه هاکاملاً مشخص است . سر در این حشرات تقریباً کروی و قلبی شکل ، دارای یک جفت چشم مرکب درشت ، یک خرطوم بلند ، یک جفت ، 16 بندی در نرها و بک جفت پالپ پنج بندی هستند .شاخک 15 بندی در ماده ها دارای موهای کوتاه و کم تراکم ولی در نرها پرمانند و دارای موهای بلند متراکم است . غلاف خرطوم از تغییر شکل لب زیرین بوجود آمده که در ماده ها حاوی یک جفت آرواره بالا ، یک جفت آرواره پایین و یک هیپوفارینکس بلند و نوک تیز است . لب بالا به صورت تیغه ایی بلند و نسبتاً پهن در سطح بالایی خرطوم واقع شده که همراه آرواره ها و هیپوفارینکس کانال غذایی را تشکیل می دهند . کانال بزاقی به صورت مجرای باریکی درون هیپوفارینکس قرار دارد . در نرها آرواره ها تحلیل رفته و یا وجود ندارند بنابراین قادر به گزش و خونخواری نیستند . یک جفت غده بزاقی سه شاخه در سینه وجود دارد که حاوی ترکیبات ضد انعقاد و آلرژن هستند . سینه دارای سه بند است که بند میانی (MesothorX) رشد زیادی داشته و بخش اعظم قفسه سینه را تشکیل می دهد . در سطح پشتی سینه Scutum رشد زیادی دارد و در عقب آن قطعه کوچک Scutllum دیده می شود که ساده یا سه قسمتی بودن لبه آن در تشخیص پشه های آنوفلینه از کولیسینه اهمیت دارد . بالها نسبتاً بلند و باریک بوده و سطح رگبالها پوشیده از فلس است . پاها بلند و باریک است و قطربندهای ران با ساق و پنجه تقریباً مشابه است . پنجه ها پنج بندی و در انتها دارای یک جفت ناخن ، یک موی ظریف به نام Empodium در وسط ناخنها و گاهی یک جفت بالشتک یا Polvilli هستند . شکم در پشه ها لوله ای یا استوانه ایی شکل است که در نرها قسمت انتها مجهز به زواید جفتگیری یا کلاسپر (Clasper) و در ماده ها مجهز به دو سرسی (Cerci) کوتاه است . تخم پشه ها ممکن است مجهز به کیسه های هوایی طرفی باشند . پشه ها دارای چهار مرحله ی لاروی هستند . لاروها دارای سه قسمت سر ، سینه و شکم مشخص بوده و در آب زندگی می کنند . سر در لاروها گرد تا بیضی و نسبتاً بزرگ ، دارای یک جفت شاخک لاروی ساده و یک چشم مرکب لاروی یا مجازی هستند اگر گونه ها در جلوی سر دارای یک جفت برس یا ابریشمهای دهانی بزرگ و مشخص هستند که به کمک آنها ذرات معلق در آب را صید می کنند . سینه تقریباً کروی و یک پارچه و دارای موهای متعدد ساده یا منشعب است و هیچ گونه اندام حرکتی ندارد . شکم دارای 9 بند مشخص و مجهز به موهای ساده یا منشعب و یا تزیینات خاص بوده و در انتهای یک جفت سوراخ تنفسی است . این سوراخها ممکن است مستقیماً به روی سطح پشتی بند ما قبل آخر شکم و یا در انتهای لوله ای مشخص و استوانه ای به نام لوله ای تنفسی (Respiratory siphon) قرار داشته باشند . آخرین بند شکم دارای یک قطعه کیتینی سخت به نام زین Saddle و دو جفت عضو بلند و پهن و شفاف به نام Gill (آبشش) بوده که وظیفه آنها تبادل اسمزی و تنظیم فشار اسمزی مایعات درون بدن لارو است . لارو اکثر گونه ها از اکسیژن آزاد هوا استفاده کرده و در سطح آب قرار می گیرند ولی بعضی گونه ها مثل انواع مانسونیا دارای سیفون کیتینی و اره ایی شکل بوده که آن را درون ساقه ی گیاهان آبزی فرو کرده و از اکسیژن موجود در ساقه گیاهان استفاده می کنند . شفیره دارای بدنی خمیده بوده که از دو قسمت سر – سینه (Cephalothorax) پهن و شکم خمیده و باریک تشکیل شده است . اندام تنفسی شفیره به صورت دو لوله نسبتاً کوتاه و قیفی شکل به نام شیپور تنفسی (Respiratory Trumpt) دیده می شود . دو زیر خانواده آنوفلینه و کولیسینه به خصوص جنس های آنوفل و کولکس در مراحل مختلف زندگی دارای مشخصات خاص و قابل تشخیص از یکدیگر هستند . بیولوژی پشه های حقیقی پشه ها حشراتی با دگردیسی کامل و دارای چهار مرحله لاروی هستند . تخم ، لارو و شفیره آنها آبزی ولی بالغ آنها خشکی زی می باشند . لاروها هیچ شباهتی با حشره بالغ چه از نظر مرفولوژی و چه از نظر بیولوژی و نحوه ی تغذیه ندارند . محل های تخم ریزی و رشد لارو پشه ها ، آّبهای راکد و یا آبهای با جریان بسیار کند است که به آن لانه لاروی (Breeding place) گفته می شود . لانه های لاروی پشه ها بسیار متنوع و شامل آبهای بسیار کم مثل آب جمع شده در شکاف تنه درختان یا جای پای حیوانات و حتی آب جمع شده در پشت کولرها ، تا آبهای با حجم بسیار زیاد مثل برکه ها و استخرهای طبیعی و مصنوعی می باشد ، هم چنین بعضی از پشه ها آبهای شیرین و بعضی شور ، تعدادی آبهای نسبتاً تمیز و بعضی حتی آبهای خیلی کثیف مثل فاضلابها و بالاخره آبهای بدون گیاه و یا با پوشش گیاهی را ترجیح می دهند . شناخت لانه های لاروی انتخابی توسط هر گونه و درک بیولوژی آن تأثیر بسزایی در اتخاذ استراتژی مناسب جهت برنامه های کنترل پشه ها و نهایتا بیماری های منتقله توسط پشه ها دارد . از نظر تغذیه ایی لاروها غالباً فیلتر فیدینگ (Filter Feeding) هستند و ذرات معلق و پلانگتونهای موجود در آب را با ابریشمهای دهانی خود صید و اصطلاحاً فیلتر می کنند . شفیره ها تغذیه نمی کنند و به حالت خمیده و کم تحرک در سطح آب قرار دارند . ولی در صورت تحریک شدن با حرکات سریع خود به زیر آب رفته و بعد از مدت کوتاهی به سطح آب باز می گردند .طول هر مرحله از زندگی پشه ها در شرایط مناسب به شکل جدول زیر خلاصه شده است . دوره تخم گذاری تغذیه و نمو لارو شفیرگی طول عمر و تولید مثل مرحله تخم لارو1 لارو2 لارو3 لارو4 پوپ پشه بالغ مدت به روز 1-3 1-2 2-3 1-3 2-3 1-3 چندین روز تا چند ماه پس از خروج حشره بالغ از شفیره ، جفتگیری طی مراسم خاص هر گونه صورت می گیرد که به آن رقص عروسی یا Swarig گفته می شود . در بیشتر پشه ها این عمل در حال پرواز و نزدیک به محل لانه لاروی ، در اواخر روز و هنگام غروب صورت می گیرد . عمل جفتگیری فقط یک بار در طول زندگی پشه انجام گرفته و حشره ماده پس از آن ذخیره اسپرم خود تا پایان عمر استفاده می کنند . طول عمر پشه های نر کوتاه بوده و فقط چند روز پس از جفتگیری زنده می مانند ولی ماده ها تا چندین هفته تا چند ماه بسته به گونه پشه و شرایط محیطی زنده خواهند بود .پشه های ماده در آخر فصل و با سرد شدن هوا چند نوبت خونخواری کرده و ذخیره چربی بدنشان (Fat body) افزایش پیدا می کند . ، سپس در محل های مناسب و محفوظ مستقر و وارد مرحله زمستانگذارانی یا خواب زمستانی یا هیبرناسیون یا استیواسیون (Aestivation) گفته می شود . عوامل متعددی از جمله بوی بدن ،CO2 ، اسید لاکتیک متصاعد شده از بدن ، رنگ و بالاخره حرارت بدن در جلب پشه ها به میزان دخالت دارند که در این بین نقش حس بویایی و شاخک های حشره از سایر عوامل و حواس مهم تر است . عده ایی از پشه ها تمایل زیادی به خونخواری از انسان دارند که به آنها پشه های انساندوست یا Anthropophilic و به سایر پشه ها که تمایل بیشتری به خونخواری از حیوانات دارند ، حیوان دوست یا زئوفیل Zoophilie گفته می شود . هم چنین پشه ها بر اساس محل های خونخواری و محلهای استراحت و هضم خون به سه گروه تقسیم می شوند : 1. پشه های اهلی Domestie : این گروه از پشه ها خونخواری خود را در داخل اماکن سرپوشیده و استراحت و هضم خون خورده شده را نیز در همان محل ها انجام می دهند ، بنابراین پشه های اهلی اصطلاحاً درون خوار (Endophagous) و درون زی (Endiphilic) هستند . 2. پشه های نیمه اهلی Sub domestie : این گروه خونخواری خود را فقط در اماکن انسانی و سرپوشیده انجام داده ولی برای هضم خون و استراحت به خارج از اماکن می روند و اصطلاحاً درون خوار ولی برون زی (Exophilic) هستند . 3. پشه های وحشی wind : این گروه به ندرت چه برای خونخواری و چه برای استراحت و هضم خون وارد اماکن می شوند و اصطلاحاً برون خوار (Exophagous) و برون زی هستند. نقش پشه های گروه اول در انتقال بیماریهای انسانی مهم تر از دو گروه دیگر است ولی مبارزه با آنها از طریق سمپاشی ابقایی عملی تر و ساده تر می باشد .گروه دوم به خصوص پس از عملیات سمپاشی به دلیل تماس کمتر با سطوح سمپاشی شده داخل اماکن ، اهمیت بیشتری از نظر انتقال پیدا می کنند . گروه سوم در حفظ سیکل روستایی بیماریهایی مثل تب زرد و مالاریا حایز اهمیت هستند . برای کنترل پشه های نیمه اهلی و وحشی ، سمپاشی لانه های لاروی با سموم لاروکش مؤثرتر از سایر روشهای سمپاشی است . ولی پشه های اهلی با سمپاشی ابقایی به خوبی کنترل می شوند . پشه های ماده در شرایط کاملاً مناسب حرارتی و رطوبتی ( دمای حدود 25 درجه و رطوبت نسبی 70%) ظرف دو تا سه روز خون خورده شده را هضم و بدنشان پر از تخم می شود . از زمان خونخواری تا زمان هضم کامل خون آمادگی برای تخم گذاری ، دوره رشد تخمکها نام دارد و چون این دوره با هضم خون توأم است آن را دوره گونوتروفیک (Gonothrophic cycle) می نامند . در ابتدای دوره گونوتروفیک شکم پشه های خون خورده (Blood fed) متورم و قرمز رنگ است ، سپس به تدریج شکم از قسمت انتهایی سفید می شود که به پشه در این مرحله نیمه باردار (Semi gravid) گفته می شود .در نهایت شکم کاملاً سفید می گردد که در این مرحله به پشه ،Gravid گفته می شود . عمل خونخواری و تخمک گذاری پشه ها اغلب در شب و همیشه روی آب ، یا در حین پرواز و یا در نزدیک سطح آب انجام می شود . عمل تخمک گذاری ممکن است به صورت تکی و به حالت صورت موازی با سطح آب صورت گیرد ، در این صورت تخمها ممکن است مجهز به اتاقچه ها یا کیسه های هوایی طرفی(Float) شوند ، مثل پشه های آنوفل و یا ممکن است بدون کیسه هوایی باشند ، مثل تخم پشه های آإدس ، در عده ای از پشه ها نیز تخمک گذاری به صورت دسته جمعی ، چسببیده به هم و به حالت عمودی به شکل یک ذورق (Raft) در سطح آب انجام می شود ، مانند پشه های کولکس ، تخمها عموماً بیضی یا استوانه ای و سفید رنگ بوده و پس از یک الی دو ساعت در مجاورت هوا تیره می شوند . اغلب پشه ها در طول عمر خود چهار الی پنج بار تخم ریزی کرده و در هر نوبت 100 الی 300 تخم و به طور متوسط 1000 تخم می گذارند . اهمیت پزشکی پشه ها با پراکندگی وسیع و حضور خود در اماکن انسانی از طریق گزش و تزریق بزاق به بدن باعث ایجاد آزار و مزاحمتهای فراوان برای انسان می شوند که به صورت خارش ، تورم ، التهاب موضعی و تحریکات پوستی که در افراد حساس و در صورت تعداد گزش زیاد می تواند موجب عوارض عمومی و حتی درماتیت شود ، بروز می کند . مسأله مهم تر در مورد پشه ها بیماریهای متنوع و مهمی است که منتقل می کنند . به طور کلی پشه ها ناقل سه گروه از عوامل پاتوژن به انسان هستند : 1- پلاسمودیوها Plasmodium : پلاسمودیومها تک یاخته هایی از گروه اسپوروزوا (Sporozoa) و دارای سیکل جنسی هستند که در تعداد زیادی از پستانداران و پرندگان یافت شده و در آنها ایجاد بیماری مالاریا می کنند . میزبان نهایی پلاسمادیوم پشه ها هستند . سیکل جنسی انگل در بدن پشه ها سپری می شود و مهره داران به عنوان میزبان واسط ، پذیرای فرم غیرجنسی انگل می باشند . بیش از یک صد نوع پلاسمودیوم وجود دارد که فقط چهار نوع آن به اسامی P.falciparum عامل مالاریای سه – یک بدخیم ، P.vivax عامل مالاریای سه – یک خوش خیم ، P.malarie عامل مالاریای چهار – یک خوش خیم و P.ovale عامل نوعی مالاریای سه – یک خوش خیم در آفریقا انواع انسانی هستند و باعث ایجاد بیماری مالاریا در انسان می شوند . سه گونه ی اول پراکندگی جهانی دارد و در ایران نیز یافت می شوند . ولی نوع چهارم محدود به مناطقی از آفریقاست . بیش از نیمی از مردم جهان در مناطق مالاریاخیز زندگی می کنند و هنوز نیز هر ساله فقط در آفریقا یک میلیون نفر از افراد (اکثراً) زیر چهارده سال )در اثر این بیماری تلف می شوند . پلاسمودیوم های انسانی فقط توسط بعضی انواع پشه های آنوفل منتقل می شوند . برای مثال در ایران از 19 گونه آنوفل موجود فقط 7 گونه آنها ناقل هستند . مکانیزم انتقال بدین شکل است که پشه های آنوفل هنگام خونخواری ، سلولهای اولیه جنسی یا گامتوسیتها (Gametocytes) را که در خون محیطی فرد بیمار در گردش هستند ، برداشت می کند . این گامتوسیتها در معده پشه تبدیل به گامتهای نر و ماده ( پس از تقسیم و کاهش کروموزومی ) شده و عمل لقاح در معده انجام و سلول تخم (Zygot) تشکیل می شود . زیگوت بعد از تشکیل در یک سمت باریک و تیز شده که به آن (Ookinet) می گویند . این سلول از سلول های دیواره معده عبور و در زیر غشای پایه شروع به تقسیم کرده و تبدیل به اُاُسیست (Oocyst) می شود که حاوی تعداد بسیار زیادی سلولهای سوزنی شکل و باریک اسپوروزوئیت (Sprozoit) است نهایتاً اُُُاُسیست ( که در این مرحله به آن اسپوروسیست نیز می گویند ) پاره شده و اسپوروزوئیتها خود را به غدد بزاقی می رسانند . در این حالت پشه آلوده کننده است . به سیکل تکثیر جنسی انگل در بدن پشه اسپوروپوگونی (Sprogony) گفته می شود . در خونخواری بعدی پشه آلوده تعداد زیادی اسپوروزوئیت را همراه بزاق به بدن انسان تزریق و باعث بیماری فرد می شود . 2- فیلرها (Filaria) : فیلرها خانواده ای از کرمهای گرد یا نماتدها هستند که تماماً توسط بندپایان منتقل می شوند . پشه ها ناقل سه نوع فیلر انسانی هستند . Wuchereria bancrofti : مهمترین نوع فیلر منتقله توسط پشه هاست و پراکندگی وسیعی در سرتاسر مناطق حاره و بعضی مناطق نیمه حاره از جمله آمریکای جنوبی و مرکزی ، آفریقا ، شرق آسیا ، مناطق شرق اقیانوس آرام ، اطراف دریای مدیترانه و استرالیا دارد . این انگل موجب بیماری الفانتیازیس (Elephantiasis) در انسان می شود . این بیماری مختص مناطق شهری است . غربی ترین مرز انتشار این بیماری در آسیا ، بخش کمی از شرق پاکستان است و بعد از آن دیگر دیده نمی شود . Brugia malayi : بیشتر در مناطق روستایی و بخشهایی از آسیا شامل جنوب هند ، مالزی ، اندونزی ، تایلند ، هندوچین ، چین ، گینه جدید ، فیلیپین و جزایر پلی نزیا وجود دارد . مخزن این گونه علاوه بر انسان ، میمونها ، گربه و مورچه خوار هستند . Brugia timori : این گونه پراکندگی بسار محدودی دارد و منحصر به جزایر تیمور در جنوب اندونزی است و در حیوانات دیده نمی شود . فیلترهای فوق در مناطق مختلف توسط انواعی از پشه های آنوفل ، کولکس ، مانسونیا و اُاِدس منتقل می شوند . در آمریکا بعضی انواع پشه های هماگوگوس و سابیتس نیز ناقل هستند . مکانیزم انتقال فیلترها مشابه و بدین صورت است که میکروفیلرهای غلافدار موجود در خون فرد بیمار همراه خون وارد بدن پشه شده ، در محوطه سینه دوبار پوست اندازی کرده و تبدیل به لاروهای سن می شوند . این لاروها خود را به خرطوم پشه رسانده و در هنگام خونخواری بعدی از طریق خرطوم خارج و از محل گزش وارد بدن فرد می شوند . - آربوویروسها Arthropods Born Viruses : آربوویروسها ، گروهی از ویروسها هستند که همگی توسط بندپایان منتقل می شوند . تاکنون بیش از صد نوع ویروس که از طریق پشه ها به انسان منتقل می شوند ، شناسایی شده اند که از این تعداد حدود نوع آنها باعث ناراحتی های شدید و حتی کشنده می شوند . از این میان می توان به بیماریهای مثل تب زرد یا Yellow fever nyong Fever ، Onyong ، Chikungunya Fever ، West nile Fever ، Gongo crime Fever ، آنسفالیتهای ونزوئلایی و سنت لوئیز در آمریکا و آنسفالیت ژاپنی اشاره نمود . از بیماریهای فوق فقط تب وست نایل (نیل غربی ) در ایران وجود دارد که توسط پشه های کولکس منتقل می شود . سیکل زندگی ویروسها در بدن پشه ناقل بدین شکل است که ویروسها در حین تغذیه همراه با خون وارد معده پشه شده و در سلول های پوششی (Epithelial) معده شروع به تکثیر می کنند ، پس از آن وارد حفره عمومی بدن و سلولهای بافتهای مختلف مثل سلولهای سیستم عصبی و غدد بزاقی می شوند و در آنجا به تکثیر خود ادامه می دهند . بعضی از ویروسها قادرند تخمدانهای پشه را مورد تهاجم قرار داده و در آنجا نیز تکثیر پیدا کنند .در این صورت تخمهای حشره ، نوزادان و نهایتاً پشه های نسل بعد را آلوده می کنند ( انتقال عمودی ) این نحوه انتقال از نظر انتشار ، حفظ بیماری و شناخت اپیدمیولوژی آن اهمیت بسیاری دارد . روشهای مبارزه و کنترل پشه ها روشهای مهم مبارزه با پشه ها عبارتند از : مبارزه و محافظت فردی ، روشهای فیزیکی و مکانیکی مبتنی بر اصول مهندسی محیط زیست یا روشهای محیطی ، مبارزه شیمیایی (سمپاشی) مبارزه بیولوژیکی و مبارزه ژنتیکی . 1- مبارزه و محافظت فردی : یکی از ساده ترین و مؤثرترین روش کنترل پشه ها و بیماریهای منتقله توسط آنها ایجاد محافظت فردی در مقابل گزش پشه هاست . این عمل از طریق نصب توری برای در و پنجره ها ، هواکشها و کانالها ، استفاده از پشه بند در مناطق آلوده ، هنگام خواب در هوای آزاد و استفاده از ترکیبات دور کننده مثل Dimethyl phatalate ، Dethyl Tolumide بخصوص در طول شب و هنگام خواب و استراحت انجام می گیرد . همچنین سمپاشی با استفاده از حشره کش های پیرتیروئیدی و حشره کش هایی با خاصیت تدخینی بالا مثل D.D.V.P (دیکلروفوس ) که دارای خاصیت تاثیر فوری (knock Down) هستند به صورت اسپری و بمبهای آئروسل روشی مفید ولی هزینه بر در منازل و محلهای کوچک است که انسان را برای مدت کوتاهی از گزش پشه ها محفوظ می دارد . 2- روشهای فیزیکی و مکانیکی یا روشهای محیطی : هدف این روشها محدود کردن و از بین بردن لانه های لاروی و یا تغییر شکل آنهاست به طوری که برای رشد لارو مناسب نباشد . اقدامات مهم جهت دستیابی به این اهداف عبارتند از : زهکشی ، خشک کردن باتلاقها ، پر کردن چاله ها و گودالهای آبهای راکد و هرز آبهای سطحی و گاهی نیز جریان دادن به آبهای راکد و از بین بردن پوشش گیاهی درون آبهای راکد که برای گونه های خاصی مناسب است ( البته اقدام اخیر ممکن است چنین آبهایی را برای گونه های دیگری مناسب سازد که چنانچه این گونه ها ناقل باشند، اقدام مفیدی نخواهد بود ) روشهای فوق در دراز مدت بسیار مفید ، با ثبات و دایمی هستند ولی در عین حال روشهایی پر هزینه بوده و انجام آنها در توان سازمانهای دولتی و با بودجه های بالا است . 3- مبارزه شیمیایی(سمپاشی) :این روش می تواند علیه لارو و یا بالغ انجام گیرد . برای سمپاشی لارو از سموم لاروکش (Larvicide) مثل سبز پاریس (Green Paris) که از قدیمی ترین سموم لاروکش با کاربرد وسیع است ، همچنین از سموم عالی مصنوعی مثل Temephos یا ابیت ( Abate) که ممکن است به صورت گرانول ، پودر و امولسیون تهیه و مصرف شوند استفاده می گردد . از دیگر مواد لاروکش روغنها هستند که ممکن است طبیعی مثل گازوئیل و نفت سفید و یا مصنوعی و تجاری مثل Maraliol Hs , Flit MLO باشند . روغنها هم از طریق فیزیکی ( با مسدود کردن سوراخهای تنفسی باعث خفگی لاروها می شوند ) و هم از طریق جذب شدن باعث مسمومیت و مرگ لاروها می شوند . برای سمپاشی حشره بالغ از سموم شیمیایی آلی و بادوام و به روش ابقایی (Residual sprying) استفاده می شود . برای این منظور از سموم متعددی مثل DDT به میزان 2gr/m2 ، گامکسان 0/4gr/m2 ، بایگون 2gr/m2 و مالاتیون و فنیتون به میزان 1/5gr/m2 استفاده می شود . در این حال باید تمام سطوح داخلی ساختمان ها در سطح وسیع در مناطق تحت کنترل سمپاشی شده و در سال بسته به میزان دوام سم ، 2 تا چهار نوبت تکرار شود . مبارزه شیمیایی سریع ترین راه کنترل پشه ها بخصوص در زمان اپیدمی بیماریهای منتقله می باشد . 4- مبارزه بیولوژیک : مفهوم مبارزه بیولوژیک استفاده از عوامل بیماریزا و دشمنان طبیعی یک موجود به منظور از بین بردن و کنترل جمعیت آن است . مبارزه بیولوژیک با توجه به این که آلودگی محیط زیست را به همراه ندارد و نسبتاً کم هزینه است و از طرف دیگر معمولاً در محیط تثبیت می شود ، سالهاست نظر متخصصین حشره شناسی و علوم زیستی را به خود جلب نموده است . از عوامل مهم و مفید کنترل بیولوژیک پشه ها که غالباً در مرحله لاروی مؤثر هستند می توان به ماهیهای لاروخوار گامبوزیا (Gambozia) که در آبهای کم عمق رهاسازی می شوند و همچنین به باکتریهایی مثل Basillus torengiensis سروتایپ14 که کاربرد وسیعی در بسیاری از مناطق دنیا پیدا کرده و دارای اسپورهای حاوی کریستال سمی و کشنده برای لارو پشه هاست اشاره کرد . این باکتریها به شکل انبوه تولید و به همراه مواد بی اثر و یا غلظت مشخص درون لانه های لاروی ریخته می شوند . لاروها در اثر خوردن اسپورهای سمی مسموم و از بین می روند . علاوه بر این ها بعضی از قارچها مثل Coelomomyces و Culicinomyces و تعدادی از نماتدها مثل Romanomermis ,culicivorax و حتی تک یاخته ها و ویروسهای بیماری زا برای حشرات شناسایی و بطور محدود استفاده شده اند ولی کاربرد چندانی پیدا نکرده اند . عوامل بیولوژیک مذکور برخلاف سموم شیمیایی هیچ تاثیری روی انسان ، حیوانات و گیاهان آبزی ندارند . 5- مبارزه ژنتیکی : اساس این مبارزه که بیشتر روی حشرات ناقل مختلف در بهداشت موفقیت آمیز بوده ،کنترل مگسهای مولد میاز استفاده زیادی شده است . ایجاد ناسازگاری سیتوپلاسمی و تبدیل پشه های ناقل به غیر ناقل از طریق وارد کردن ژن های ناسازگار به آنها و رهاسازی این پشه ها در طبیعت به منظور جایگزین کردن جمعیت غیر ناقل با ناقل از دیگر روشهای مبارزه ژنتیکی هستند . پشه خاکیها SandFiles خانواده پسیکو دیده پشه خاکیها حشراتی بسیار کوچک و ظریف و در عین حال از نظر بهداشتی بسیار حائز اهمیت می باشند . این حشرات ناقل چندین بیماری مهم در متاطق مختلف جهان از جمله ایران هستند ، خانواده پسیکو دیده دارای دو زیرخانواده بزرگ به اسامی Pschodinae وPhelbotominae است که زیرخانواده اول خونخوار نبوده و اهمیت پزشکی ندارند ولی انواع زیرخانواده فلبوتومینه دارای انواع خوانخوار و ناقل بیماری هستند . این زیر خانواده شامل 600 گونه در پنج جنس است که عملاً فقط انواع سه جنس Lutscmyia,Phlebotomus و Sergentomyia حایز اهمیت هستند . گونه های جنس اول (فلبوتوموس) ناقل انواع لیشمانیا (Lishmania) در دنیای قدیم و گونه های جنس لوتزومیا ناقل بیماریهای انسانی در دنیای جدید بوده و مختص قاره آمریکا می باشند . گونه های جنس سرژانتومیا قدرت انتقال بیماریهای انسانی را ندارند و در دنیای جدید نیز دیده نمی شوند . انواع سرژانتومیا بعضی از انگلهای لیشمانیا را به خزندگان منتقل می کنند که به آن لیشمانیوز مارمولک (Lizard leishmaniiasis) می گویند . مرفولوژی پشه خاکیها حشرات زیر خانواده فلبوتومینه که به آنها پشه خاکی گفته می شود دارای جثه ای کوچک به طول 1.5 تا 4 میلی متر و بدون پرمو هستند . چشمهای مرکب درشت و پاهای نسبتا بلندی دارند . شاخکهای بلند و با یندهای کوتاه دارند که در نر و ماده به یک شکل هستند . قطعات دهانی به صورت یک خرطوم کوتاه ، پهن و نامشخص بوده که طول آن کاملا از پالپ و شاخکها کمتر است . قطعات دهانی از یک لب بالا ، یک جفت آرواره بالا ، یک جفت آرواره پایین ، یک لب زیرین و یک هیپوفارنکس تشکیل شده است در سطح سر نقوش و طرح هایی وجود دارد که فرم و تزیینات درونی آنها متفاوت است و در تشخیص انواع پشه خاکیها کمک می کند . به این صورت که در سطح بالای فارینکس اندام یا طرح کوزه مانندی وجود دارد که شکل و تزیینات درونی آن در هر گونه اختصاصی است و به آن طرح حلق یا Pharynx Armature گفته می شود . در منطقه بالای حفره دهانی و قسمت سیباریوم طرح و دندانه هایی وجود دراد که در پشه خاکیهای جنس سرژانتومیا رشد کامل و مشخص می یابد . اغلب دندانه های سیباریوم واضح است ولی در پشه خاکیهای جنس فلبوتوموس این طرح و دندانه های سیباریوم تحلیل رفته و نامشخص است . به این طرح بالای حفره های دهانی Boccal Armature گفته می شود . در پشه خاکیها به راحتی دوبالان بسیار کوچک غیرخونخوار و شبیه فلبوتوموسها قابل تشخیص است . بدین صورت که که بال نسبتاً باریک و نوک تیز و پوشیده از مو بوده و در حالت استراحت با زاویه ای بین 45 تا 60 درجه نسبت به بدن قرار می گیرد . رگبندی بالها نیز فرم خاصی دارد بدین شکل که اولا فاقد سلول بسته هستند و ثانیا رگبال طولی دوم بال دو منشعب می گردد . سطح بال و سینه نیز پوشیده از موهای بلند است . بیولوژی پشه خاکیها حشراتی با دگردیسی کامل هستند . ماده ها تخمگذار بوده و عمل تخمگذاری به صورت تک تک انجام می گیرد و بین 15 الی 400 تخم در هر نوبت گذارده می شود . تخمها معمولاً در خاکهای با رطوبت بالا ، در محل لانه میزبان و شکافها ، زیرخاک و برگهای در حال پوسیدن ، در خاک کف طویله ها و اصطبل ها و کلاً در محل هایی که مواد عالی مورد نیاز لارو وجود داشته باشد ، قرار داده می شوند . تخمها بیضی و کشیده به طول 0.3از 0.4 میلی متر و با نقوش سطحی شبیه به سنگفرش هستند و در شرایط مناسب پس از 6 الی 17 روز باز می شوند . لاروها کرمی شکل با سر بزرگ سیاه رنگ و مشخص با آرواره های قوی بوده و در انتها دارای چهار ابریشم بلند معروف به ابریشم دمی هستند . لارو پشه خاکیها شباهت زیادی با لارو کک ها دارد ، با این تفاوت که لارو کک ها فاقد ابریشم های دمی هستند . در سطح بدن لارو پشه خاکی ابریشم های کوتاه و ضخیم با انتهای برجسته و معروف به موهای چوب کبریتی (Match stick hairs) مشاهده می شود . چهار مرحله لاروی وجود دارد . طول لاروهای سن آخر گاهی تا 6 میلی متر نیز می رسد . دوره لاروی بین 3 تا 8 هفته است که در شرایط نامناسب طولانی می شود . لاروها دارای قطعات دهانی ساینده بوده و از مواد آلی غیر زنده موجود در محل مثل گیاهان پوسیده ، مدفوع و اجساد حیوانات و گاهی از قارچها تغذیه می کنند . شفیره کمی خمیده و در انتها پوسته لاروی با چهار ابریشم دمی را بهمراه دارد . شفیره ها در محل زندگی لاروی تشکیل شده و دوره شفیرگی یک الی دوهفته طول می کشد . در مناطق سردسیر ، زمستانگذرانی پشه خاکیها به حالت لاروسن چهارم صورت می گیرد . در مرحله بلوغ فقط حشرات ماده خونخوار هستند و حشرات نر از مواد قندی و شیره گیاهان تغذیه میکنند . پشه خاکیها به دلیل داشتن خرطوم ضعیف و قدرت کم خونخواری معمولاً قسمتهای نازک تر پوست مثل صورت ، پشت دستها ، روی پاها و حاشیه زخمها را جهت خونخواری انتخاب می کنند ، همچنین ترجیح در انتخاب نوع میزبان ، در گونه های مختلف متفاوت است . بعضی انواع از خزندگانی مثل مارمولک و سمندر تغذیه می کنند . بسیاری از گونه ها از جوندگان و خرگوشها تغذیه کرده و برخی از حیوانات بزرگتر و پرندگان تغذیه می کنند که تمام گونه های حیوان دوست (Zoophilic) هستند ولی بعضی خون انسان را ترجیح می دهند و انسان دوست (Anthropophilic) هستند . از انواع حیوان دوست می توان به گونه هایی مثل Phle,argentipes و بیشتر انواع سرژانتومیا و از انواع انسان دوست به گونه هایی مثل Ph.papatasi و Phle.sergenti اشاره کرد . با این حال بیشتر گونه ها در صورت عدم دسترسی به میزبان مناسب ، قادر به خونخواری از انسان نیز هستند . حشرات بالغ پرواز کننده های ضعیفی بوده و اغلب پروازهای کوتاه و منقطع دارند ، به همین دلیل گزش آنها در طبقات بالای ساختمان به ندرت دیده می شود به همین دلیل گزش آنها در طبقات بالای ساختمان به ندرت دیده می شود . بالها در حال استراحت زاویه ای بین 45 تا 60 درجه با بدن تشکیل می دهد . بیشترین جمعیت پشه خاکیها را در مناطق سردسیر در فصل تابستان و در مناطق گرمسیر در بهار و پاییز مشاهده می کنیم . اهمیت پزشکی الف- اثرات گزش : پشه خاکیها علی رغم جثه کوچک خود ، دارای بزاق سمی و حساسیت زا هستند و گزش آنها ایجاد خارشهای شدید به خصوص در افراد حساس می کند . معمولا اولین تماس ها با گزش پشه خاکی ، عوارض ناچیزی به همراه دارد ولی پس از مدت کوتاهی عوارض آلرژیک بروز کرده و در محل گزش پاپولهایی ایجاد می شود که یک تا دو هفته باقی می مانند . بیشتر پشه خاکیها جهت تکمیل خونخواری بیش از یک نقطه را مورد گزش قرار می دهند و اغلب دو یا چند گزش نزدیک هم دیده می شود . ب- انتقال بیماریها : مهمترین بیماریهای منتقله توسط پشه خاکیها ، انواع لیشمانیوز است . این بیماریها که توسط انگلهای تک یاخته تاژکدار از خانواده Typanosomatidae و جنسLeishmania ایجاد می شوند ، دارای انواع بسیار متعددی هستند که تشکیل کمپلکس هایی را در نقاط مختلف جهان داده و بیماریهایی با مشخصات بالینی مختلف ایجاد می کنند . سه نوع لیشمانیوز به طور عمده وجود دارد : 1- لیشمانیوز پوستی که در ایران شناخته شده و دارای دو فرم است : الف : سالک روستایی یا سالک مرطوب که عامل آن L.tropica ، ناقل اصلی آن Ph.sergenti و مخزن آن انسان و سگ های آلوده می باشند . لیشمانیوز پوستی در آفریقا توسط L.acthiopica و در آمریکا توسط L.mexicana ایجاد می شود . 2- لیشمانیوز پوستی مخاطی یا اسپوندیا (Espundia) که توسط L.braziliensis و L.amazonensis ایجاد و به وسیله پشه خاکیهای جنس Lotzomiya منتقل می شوند . این انگلها در دنیای قدیم دیده نمی شوند . 3- لیشمانیوز احشایی یا درونی یا Kala Azar (Visceral leishmanios) که توسط انگلهای L.donovani ایجاد می شود و دارای زیرگونه های مختلفی می باشد و توسط پشه خاکیهای مختلف مثل Ph.major در ایران منتقل می شود . بیماریهای بعدی بیماریهای باکتریال به نام کاریون (carion's disease) یا تب اورویا (Oroya Fever) و یا Bartonellosis است . عامل این بیماری باکتری بسیار کوچک بنام Bartonella hasilliformis است که نخستین بار در کشورهای کلمبیا ،پرو ، شیلی ،اکوادور و بولیوی گزارش گردید . در سال 1983 بیماری به شکل اپیدمیک در کلمبیا ظرف 9 ماه 200000 نفر را مبتلا و باعث مرگ 1800نفر شد . این بیماری مختص آمریکای مرکزی و جنوبی است و توسط چندین گونه از پشه خاکیهای جنس لوتزومیا منتقل می شود . سومین گروه عوامل بیماریزا ویروسها می باشند که یک نوع آنها توسط پشه خاکیها منتقل شده و بیماری به نام تب پشه خاکی (Sand Fly Fever) یا تب سه روزه و یا بواسطه ناقل اصلی آن یعنی Ph.papatasi تب پاپاتاسی ایجاد می کند . این بیماری شدت وحدت نسبتاً کم و علایمی شبیه آنفولانزا دارد. بدین صورت که تب به طور ناگهانی شروع شده و بیمار متعاقب آن دچار سردرد، چشم درد ، خشکی گردن و پشت دردهای رماتیسمی می شود . کاهش گلبولهای سفید خون (Leucopenia) نیز معمولاً دیده می شود. این بیماری در اروپا ، آسیا ، آمریکای جنوبی و آفریقا شامل کشورهای حوزه دریای مدیترانه ، روسیه ، ایران ، پاکستان ، هند ، پاناما ، برزیل ، ترینیداد ، مناطق گرمسیری آفریقا و در مناطقی که Ph.papatasi وجود ندارد نیز دیده می شود ولی ناقل اصلی آن در مناطق آندمیک همین پشه خاکی است . بیماری تب پشه خاکی در اکثر مناطقی که سالک روستایی دیده می شود، وجود دارد . این بیماری دارای انتقال عمودی است که در حفظ بیماری و انتقال مجدد آن در فصل جدید بسیار حائز اهمیت است . روشهای مبارزه و سمپاشی پشه خاکی ها پشه خاکیها همانگونه که ذکر شد قدرت و ارتفاع پرواز کمی دارند و افرادی که در محل های بلند ساختمان ها ساکن می شوند اغلب از گزش آنها در امان هستند . مبارزه با پشه خاکیها در اماکن و اطراف ساختمانها به راحتی با سمپاشی توسط سمومی مثل پرمترین ، BHC و بایگون قابل اجراست . روش سمپاشی ساختمان در قسمت سمپاشی پشه های حقیقی توضیح داده شد. به دلیل طولانی بودن سیکل تخم تا تخم و حساس بودن پشه خاکیها نسبت به اکثر سموم غالباً یک نوبت سمپاشی در سال جمعیت آنهارا به خوبی کنترل کرده و در این فاصله قادر به تجدید جمعیت خود نیستند . استفاده از توریها و پشه بندهایی با سوراخهای ریز برای در و پنجره و هنگام استراحت مفید خواهد بود . در مناطقی که افراد ناچار به حضور در فضای باز در هنگام غروب و یا در طول شب هستند ، می توان از پمادهای دور کننده (Repellents|) حاوی ترکیبات دی اتیل تولوآمید و یا دی متیل فتالات در قسمتهای برهنه پوست و از لباسهای مناسب و پوشیده استفاده کرد .
  6. yaraasadi

    سمپاشی رتیل

    عنکبوتها شکار خود را که معمولا حشرات و به طور اتفاقی مهره داران کوچک هستند به وسیله گزش و وارد کردن سم از طریق کلیسر می کشند. تعداد بسیار کمی از عنکبوتها دارای سم کافی می باشند که به انسان صدمه بزنند. عنکبوتهای مودار بزرگ که به چندین خانواده و جنس تعلق دارند و عموما رتیل یا با نام علمی tarantula نامیده می شوند. هر چند که ظاهر خطرناکی دارند ولی تعداد کمی از آنها نزد انسان علائم شدید مسمومیت ایجاد می کنند. معدودی که گزش دردناک وارد می کنند معمولا فقط باعث برآمدگی و تحریک موضعی می شوند و مسمومیت عمومی.ندارند. بیوه سیاه و بیوه قهوه ای از جنس لاکترودکتوس عنکبوتهای خیلی کوجکتر هستند ولی برای انسان خیلی خطرناک تر از عنکبوتهای بزرگ بظاهر خطرناک به نام رتیل ها هستند. رتیل یك بند پای شكارچی است كه از حشرات و جانوران كوچك تغذیه میكند چون بیشتر حشرات شبها فعالند و بسوی نورجذب میشوند رتیل برای شكار این حشرات شبها اقدام می نماید و برای شكار آنها روی تیرهای برق و در زوایای توالت های صحرایی قرار میگیرد . رتیل ها دارای جثه بزرگ و پشمالو می باشند كه ظاهر ترسناك به آنها میدهد. فاقد غدد سمی برای تولید سم و همچنین فاقد نیش می باشندشرکت سمپاشی بنابراین توانائی گزش ندارند .افرادی كه شبها در آلونكها استراحت میكنند و كسانیكه ازسرویسهای بهداشتی استفاده میكنند ممكن است رتیل ها از قسمت فوقانی برروی فرد افتاده با استفاده از قطعات دهانی خود او را گاز بگیرند بهمین دلیل بدن انسان زخمی شده و در اثر تماس با خاك و سایر فاكتورها دچار عفونت ثانوی میگردند. رتیلها فقط ممكنست جهت دفاع از خود گاز بگیرند. اهمیت پزشکی و مبارزه با رتیل ها بعضی از سموم رتیلها مانند سم رتیل بیوه سیاه , روی انتقال عصبی – عضلانی اثر می كنند . در حالیكه برخی دیگر فقط منجر به نكروز نسجی می شوند . سم رتیل بیوه سیاه , باعث افزایش آزاد شدن استیل كولین در محل تماس عصبی عضلانی می شود . این رطیل به رنگ سیاه زغالی براق با شكم قرمز ( به شكل ساعت شنی ) , به طول 1 تا 5 سانتی متر است . تظاهرات بالینی شامل درد بی حس كننده و مبهم در اندام گرفتار , سفتی عضلات اندام آسیب دیده , سردرد , سرگیجه , خیزپلك , التهاب ملتحمه , بثورات و خارش جلدی , تهوع و استفراغ , تعریق و جاری شدن بزاق , ضعف و در موارد شدید , افت فشار خون و تغییرات الكتروكاردیوگرام مشابه مسمومیت با دیگوكسین است . جهت درمان و رفع سفتی عضلات , باید از 10 تا 20 میلی متر محلول گلوكونات كلسیم 10 % استفاده نمود . كنترل الف - رعایت موارد بهداشت محیط شامل : 1- ایجاد دیواره سیمانی ، شیشه ای وسنگی به ارتفاع لااقل 1 متر از سطح زمین. 2- از بین بردن علفهای هرز در اطراف اماكن مسكونی كه پناهگاه مناسبی برای رتیل هاوعقربها است. 3- درز گیری شكافها و شیارهای مربوط به دیوارها خصوصاً درزوایا و قسمت فوقانی دیوارها 4- خارج كردن نخاله ها از اطراف ساختمانها و اماكن مسكونی. ب- نگهداری ماكیان در منازل مسكونی بمنظور تغذیه از عقرب و رتیل و عنكبوت. ج- مبارزه شیمیائی : استفاده از حشره كشها با توجه به این مسئله كه تاكنون هیچگونه مقاومتی در مورد رتیلها نسبت به سموم و حشره كشها گزارش نشده است لذا می توان از حشره كشها ی بهداشتی موجود جهت سمپاشی استفاده نمود.
  7. کک ها Fleas راسته siphonaptera یا Aphaniptera کک ها به عنوان ناقلین بیماری خطرناک و کشنده طاعون می باشند که با ایجاد اپیدمی ها و پاندمیهای بزرگ تاکنون باعث مرگ میلیونها نفر از انسانها شده اند. کک ها دارای بیش از 3000 گونه در 200 جنس هستند که 94 % آنها انگل پستانداران و به خصوص جوندگان بوده و مابقی انگل پرندگان هستند. تعداد محدودی از کک ها دارای اهمیت پزشکی هستند. میزان اهمیت ککها به دو عامل بستگی دارد : 1-میزان تماس و ارتباط با انسان 2-میزان حساسیت آنها نسبت به بیماریهای انسانی از قبیل طاعون و تیفوس مرفولژی کک ها : ککها از نظر شکل کلی تا حدی مشابه بوده و همگی دارای فشردگی طرفی هستند و سطح پشتی و شکمی آنها باریک است. اندازه کک ها بین 0.5 تا 8 میلی متر و در انواعی که دارای اهمیت پزشکی هستند بین تا 3 میلی متر هستند . سه قسمت بدن کاملاً فشرده بوده ولی قابل تشخیص هستند . سر تقریباً مثلثی شکل بوده و در سطح زیرین صاف است. کک ها فاقد بال بوده و در سینه دارای بندهای مشخص و سه جفت پای قوی هستند که پای سوم از بقیه قوی تر و بلند تر است. این وضعیت خاص پاها امکان جهش زیاد، گاهی تا 300 برابر طول بدن به کک ها می دهد. در نرها انتهای شکم مجهز به یک جفت کلاسپر یا پارامر بوده که اغلب دو یا سه شاخه دارند. پنیس و دنباله آن گاهی به دلیل طویل و پیچ خورده بودن فنر پنیس نامیده می شود درون شکم مشخص است. انتهای شکم ماده ها نسبتاً گرد و ساده است وزواید خارجی ندارد. درون بند پنجم یا ششم شکم یک کیسه ذخیره اسپرم خمیده و ویرگول شکل دیده می شود که شکل آن در تشخیص گونه های مختلف کک ها حایز اهمیت است. بیولژی : کک ها دارای دگردیسی کامل هستند. حشرات بالغ خونخوار و لاروها از مواد آلی موجود در محیط و لانه میزبان تغذیه می کنند. شفیره دارای پیلهابریشمی چسبیده بوده، بلافاصله پس از تشکیل با لایه ای از خاک و غبار پوشیده شده و تشخیص آن مشکل می گردد. بعضی از کک ها دارای میزبان اختصاصی یا ترجیحی بوده ولی اکثراً دارای تنوع میزبان دارند. تخم ریزی در کک ها به صورت دفعات متناوب بوده و هر نوبت 15 تا 30 تخم گذاشته که پس از 12 الی 14 روز باز می شوند. لاروها باریکند و سر کوچک و سیاه رنگی دارند. دوره لاروی در شرایط مناسب 10 تا 12 روز و در شرایط نامساعد تا چندین ماه طول می کشد. طول دوره شفیرگی 2 تا 3 هفته بوده و در صورت نبود میربان دوره شفیرگی تا یکسال هم طول می کشد. کک ها از نظر تغذیه و عادت به میزبان و مدت زمان حضور روی میزبان به چهار دسته تقسیم می شود : 1-ککهایی که فقط هنگام تغذیه روی بدن میزبان قرار گرفته و پس از اتمام تغذیه پوست بدن میزبان را رها می کنند . کک های این گروه دارای میزبان اختصاصی هستند مثل کک انسان Human flea یا Pulex irritans 2- ککهایی که تنوع میزبان داشته و به راحتی قادر به خونخواری از انسان و حیواناتی که در دسترس باشند هستند. این گروه نیز فقط هنگام تغذیه و خونخواری روی بدن میزبان قرار می گیرند.مثل کک های موش قهوه ای یا بندری یا Xenopsylla cheopis 3- کک هایی که از نظر میزبان اختصاصی عمل می کنند . کک های این گروه به میزبان خود چسبیده ، تقریباً تا پایان عمر در سطح بدن میزبان زندگی می کنند و حضور دایمی دارند مثل کک مرغ یا Echidnophaga gallinacea 4- کک هایی که میزبان متنوعی دارند ولی در صورت اتصال به یک میزبان تا آخر عمر بر روی بدن آن باقی می مانند و حضور دایمی در بدن میزبان دارند مثل کک شیگو یا جیگر Chigo - Jigger یا Tunga penetrance اهمیت پزشکی : کک ها از دو جنبه حایز اهمیت هستند. اول گزش و ایجاد مزاحمت و عوارض پوستی ناشی از گزش و دوم انتقال بیماری. کک ها به دلیل داشتن قطعات دهانی زننده و قوی و قدرت خونخواری زیاد و متناوب به عنوان حریص ترین حشرات خونخوار معرفی شده و گزش آنها ایجاد تحریک و خارش می نماید. گزش کک ها در افراد حساس، واکنشهای آلرژیک عمومی و حتی درماتیت ایجاد می کند. شدت عوارض بستگی به تعداد کک و حساسیت فرد دارد. کک Tunga penetrance که به کک شیگو یا جیگر Chigo or Jigger Flea معروف است، پوست را سوراخ و وارد بدن شده و از این طریق در فرد مبتلا عفونت و حتی قانقاریا ایجاد می کند. از نظر انتقال بیماری، کک ها ناقل چند بیماری مهم به انسان هستند : 1-طاعون یا Plague این بیماری در اصل بیماری جوندگان وحشی است و انتقال آن به صورت تصادفی به جوندگان اهلی و انسان صورت می گیرد. عامل بیماری باکتری به نام Yersinia pestis بوده که در دستگاه گوارش کک تکثیر پیدا کرده و نهایتاً باعث انسداد نسبی یا کامل پیش معده کک می شود.در این مرحله وقتی کک خونخواری می کند بخشی از خون خورده شده با باکتری مخلوط و تحت فشار منفی عضلات حلق و مری و به محض خارج شدن خرطوم از پوست ، به صورت استفراغ مجدداً از طریق خرطوم خارج و با محل گزش تماس پیدا کرده و فرد را مبتلا می کند. ککها از نظر حساسیت به سه گروه غیر حساس ، نیمه حساس و شدیداً حساس تقسیم می شوند.مهمترین گروه کک های نیمه حساس هستد.زیرا گروه اول قادر به انتقال بیماری نیست و گروه دوم پس از مدت کوتاهی در اثر انسداد کامل پیش معده و گرسنگی تلف خواهد شد. مهمترین کک از نظر انتقال طاعون گونه Xenopsylla cheopis است. مهمترین کک ها از نظر بهداشتی و انتقال بیماری که دارای پراکندگی جهانی نیز هستند عبارتند از : 1- Pulex irritans معروف به کک انسان است . گونه غالب موجود در اماکن انسانی است . این کک فاقد شانه و شیار مزوپلورال است. 2- X . cheopis به این گونه از کک ها ، کک موش قهوه ای ، انباری ، کشتی و شرقی گفته می شود. و مهمترین گونه ناقل بیماری است. این کک فاقد شانه ولی دارای شیار مزوپلورال است. 3- Nosopsylllus Fasciatus این گونه به نام کک شمالی یا موشهای اهلی نامیده می شود. این کک فقط دارای شانه سینه است. 4- Ctenocephalides canis کک سگ و Ctenocephalides.felis کک گربه : این کک ها دارای شانه سر و هم دارای شانه سینه هستند. 5- Leptopsylla . spp همانند کک های سگ و گربه دارای شانه سر وسینه است ولی چشم ندارد و انگل موشهای خانگی است. 6- Tunga peneterance کک شیگو یا جیگر : این کک تا به حال از ایران گزارش نشده است. ماده این کک از طریق سوراخ کردن پوست وارد بدن شده و تغذیه و تخم ریزی می کند. در ایران کانون های طاعون در استانهای خراسان ، کردستان و آذربایجان غربی بوده که کانون اول در حال حاضر غیر فعال و خاموش بوده ولی دو کانون دیگر فعال هستند . بیماری در این کانون ها به صورت اپی زئوسی بین جوندگان و کک ها در جریان است. جوندگان اهلی از جمله راتوسها نسبت به بیماری شدیداً حساس بوده و در صورت ابتلا تلف می شوند. بعد از مرگ راتوسها ( موش سیاه ) کک های آلوده آنها آزاد و به انسان حمله می کنند . این عامل باعث شیوع اپیدمی می شود. حوندگان نیمه حساس موجب حفظ بیماری در کانوهای طبیعی می شود. 2- تیفوس آندمیک Murine typhus : این بیماری که به تیفوس موشی و تیفوس مورن نیز معروف است. در درجه اول بیماری جوندگان به خصوص موش قهوه ای بوده و انسان میزبان اتفاقی آن است. عامل بیماری Richettsia mooseri نام دارد و همراه خون آلوده وارد بدن کک شده ، در دستگاه گوارش تکثیر پیدا می کند و باعث آلوده شدن مدفوع و همولنف کک می گردد. انتقال از طریق تماس مدفوع یا همولنف کک در اثر له شدن ، با محل گزش، زخم و مخاط چشم صورت می گیرد. مهمترین ناقل این بیماری گونه X. cheopis است ولی انواع N. fasciatus - C. canis - C. felis - P. irritance قادر به انتقال بیماری هستند. 3- عفونتهای سستودی ( کرمهای پهن نواری شکل ) : سه نوع از سستودها توسط کک به انسان منتقل می شوند : 1-کرمهای نواری سگ و گربه 2- کرمهای نواری موش به خصوص رت: تخم این کرمها همراه مدفوع میزبان دفع و توسط لارو کک ها خورده می شود. و نهایتاً در بدن کک بالغ به سیستی سرکوئید تبدیل می گردد. چنین کک های چنانچه توسط میزبان اصلی یا به طور تصادفی توسط انسان خورده شوند (بوسیدن سگ با مواد غذایی آلوده ) سیتی سرکوئید موجود در آنها آزاد شده و فرد مبتلا به این انگلها می گردد. 3- تولارمی Pasteurella tularensis 4- تب Q روشهای سمپاشی و کنترل کک ها : برای مبارزه با کک ها در منازل مسکونی می توان از سم پاشی با سموم مالاتیون 2% - گامکسان 1% و دیارینون 2% استفاده کرد. برای مبارزه با کک های سگ و گربه می توان از گردپاشی با حشره کشهای گامکسان ، مالاتیون ، سوین و پیرترین کمک گرفت و یا از گردنبندهای حاوی سم دیکلرووس 20% که دارای خاصیت تدخینی بالاست استفاده کرد. برای از بین بردن کک ها و جوندگان در کانون های طاعون حتماً باید ابتدا با کک ها از طریق سمپاشی منازل مسیر حرکت جوندگان درون لانه آنها و یا از طریق خوراندن طعمه مسموم حاوی حشره کش به جوندگان مبارزه کرد . پس از گذشت چندین روز و حصول اطمینان از مرگ کک ها ، می توان اقدام به کشتن موش ها کرد . در غیر اینصورت باید با استفاده از سموم گازی (فوق العاده خطرناک )مثل سیانور کلسیم، فسفید آلومینیوم و گاز اگزوز اتومبیل (مونوکسید کربن ) اقدام به از بین بردن کک ها و جوندگان کرد. به منظور محافظت فردی در محل های آلوده می توان از ترکیبات دورکننده مثل دی متیل تولو آمید و بنزیل بنزوات جهت دور کردن کک ها استفاده کرد.
  8. نکات ایمنی قبل از سم پاشی : 1-سمپاشی در محیط های انسانی بایستی زیر نظر مستقیم کارشناس بهداشت محیط یا کارشناس حشره شناسی انجام شود و در محیط های کشاورزی تحت نظر متخصصین کشاورزی و گیاهپزشکی انجام شود. 2-بایستی از خدمات شرکتهای سم پاشی دارای مجوز بهداشت از دانشگاههای علوم پزشکی استفاده کرد. 3- برچسب بسته سم به دقت مطالعه شود و مشخصات ماده موثره ، میزان کشندگی LD50 ، دوره کارنس (نیمه عمر) و تاریخ انقضاء سموم بررسی شود. 4-میزان رقیق سازی سم دقیقاً مطابق دستورالعمل سازنده باشد . 5-برگه اطلاعات ایمنی سموم MSDS قبل از سم پاشی مطالعه شود. 6-از دستگاه سمپاش مناسب و متناسب با نوع آفات و محل استفاده شود. نوع پاشش سم بسیار مهم است 7-نصب تابلو و علایم هشدار دهنده در محل هایی که سمپاشی وطعمه گذاری گردیده است. 8- مواد غذایی و لباس زیر و وسایل شخصی وپخت و پز و کتب و ... قبل از سمپاشی از محل خارج گردند. نکات ایمنی هنگام سم پاشی : 1-استفاده از وسایل حفاظت فردی مناسب مانند لباس کار یکسره با آستر نخی،پیش بند از جنس نئوپرن، چکمه پلاستیکی با جورابهای نخی-عینک،کلاه، دستکش لاستیکی و شیلد صورت، ماسک تنفسی مناسب 2-سمپاشی نبایستی در جهت وزش باد و یا در هنگام بارندگی انجام شود. 3-خودداری از مصرف هرگونه مواد خوراکی،آشامیدنی و کشیدن سیگار در طول مدت سمپاشی 4-دور نگه داشتن افراد بخصوص کودکان از محل سمپاشی و خارج کردن حیوانات و پرندگان از محل سمپاشی 5- خوداری از ورود افراد به محیط سمپاشی برای مدت 24 ساعت ( در مورد استفاده از سموم فسفره و تدخینی) نکات ایمنی بعد از انجام سمپاشی : 1-تمیز کردن و شستشوی وسایل سمپاشی در پایان کار روزانه و عدم رها کردن باقی مانده سموم موجود در پمپ سم پاشی در رودخانه ها و یا آبهای راکد و جاری 2-عدم استفاده از ظروف خالی سم به عنوان ظروف نگهداری مواد غذایی یا استفاده برای نگهداری غذای حیوانات 3-سوزاندن ظروف و پاکتهای خالی سم و دفن کردن قوطی های خالی فلزی سموم زیر خاک پس از انجام سمپاشی 4-انجام معاینات دوره ای هر 6 ماه یکبار برای کارگران سمپاشی 5-استحمام پس از پایان کار و تعویض کلیه لباسها و شستشوی کلیه وسایل حفاظتی با آب و صابون و تاید دستورالعلمل ایمنی کار با سموم (سمپاشی ) 1-انجام معاینات کارگران سم پاش قبل از شروع کار جهت صدور گواهی سلامت الزامی می باشد. 2-قبل از کار با سموم و انجام عملیات سمپاشی آموزش و آگاهی های لازم را در ارتباط با درجه سمیت سم مورد استفاده، راههای نفوذ ترکیب به بدن، طرز آماده کردن سم، طرز استفاده از سمپاش،روش یا روشهای سمپاشی و علائمی که در صورت بروز مسمویت ممکن است در شخص مسموم ظاهر شود،کسب نمایید. 3-قبل از استفاده از سمومMSDS یا برگه اطلاعات ایمنی سم مورد استفاه را مطالعه کنید و اصول ایمنی توصیه شده را رعایت نمایید. 4-در موقع سمپاشی در جهت پشت به باد حرکت کنید . 5-از وسایل حفاظت فردی مناسب، لباسهای یکبار مصرف یا قابل شستشو،حفاظ های تنفسی کارتریج دار ( که اغلب حاوی ذغال فعال و فیلتر ذرات برای گرفتن گردو غبار است.) یا از تامین کنندگان هوا و همچنین عینک ایمنی و دستکش های لاستیکی یا پلاستیکی بلند که قسمتی از ساعد را بپوشاند و چکمه های نیتریلی یا نیئو پرنی در هنگام سمپاشی استفاده کنید . 6-حفاظ تنفسی و عینک ایمنی باید کاملاً متناسب با صورتتان باشد. 7-در صورت اشباع شدگی ماسک تنفسی (استشمام بوی سم از داخل ماسک) آن را تعویض نمایید. 8-از دستکش ها و چکمه های چرمی در هنگام سمپاشی استفاده نکنید. 9-قبل از استفاده از وسایل حفاظت فردی در سمپاشی از سلامت آنها مطمئن شوید و در صورت وجود هرگونه عیب و نقص در وسایل از استفاده آنها خودداری نمایید. 10-دستکش های مورد استفاده را جهت اطمینان از نداشتن نشتی چک کنید/ بهترین روش برای چک کردن و تست نشتی دستکشها،پر کردن آنها با آب و فشار دادن آن از بالا می باشد. 11-از خوردن، آشامیدن و استعمال سیگار در هنگام سمپاشی جداً خودداری نمایید. 12-بعد از اتمام سمپاشی سوسک قبل از درآوردن دستکشها، ابتدا آنها را با آب بشویئد و سپس دستکشها را درآورده و دوباره دستها را بشویید. 13-ظروف محتوی سم را در جای مناسب که باعث آلودگی محیط زیست نشود بشوئید. 14-از بردن لباسها و وسایل حفاظت فردی آلوده به سموم به منزل خودداری نمایید. (لباس افراد سمپاش در محیط کار شسته شود.) 15- به جهت جلوگیری از آلودگی محیط زیست از سم پاشی در هنگام بارندگی یا قبل از بارندگی خودداری شود. 16-سموم ریخته شده در زمین یا محیط کار را به داخل ظروف مهر و موم جاروب . باقیمانده مواد را با ماسه خشک یا سایر مواد جاذب خنثی جمع آوری کنید . برای جمع آوری سمومی همچون تمفوس، کمی ذرات ریخته شده را مرطوب نموده و سپس جمع کنید. 17- از شستشوی مواد ریخته شده قبل از جمع آوری کامل آن در آبراه ها و فاضلاب خودداری نمایید. تذکر : سموم مختلف ارگانوکلره، ارگانو فسفره و یا کارباماتی بر بخشهای مختلف بدن تاثیر گذار بوده و منجر به ایجاد عوارض در افراد استفاده کننده می شوند. انجام معاینات دوره ای برای افرادیکه بصورت پیوسته در این مشاغل هستند. و وظایف تولید سموم و یا استفاده از آنها را بر عهده دارند، ضروری می باشد. برای مثال مواجهه با سموم ارگانو فسفره که هم اکنون کاربرد بیشتری یافته اند منجر به تجریه آنزیم استیل کولین استراز شده، که در نهایت منجر به تجمع استیل کولین در بدن شده و عواقب عصبی و ... را بدنبال خواهد داشت.
  9. آموزش روش های تله گذاری موش 1- تله چسبی موش : تله موش چسبی کتابی در موارد زیر از تله های چسبی موش استفاده می شود : - در محل هایی که استفاده از ترکیبات سمی (سموم موش کش) در آنها مجاز نمیباشد. - آلودگی به موش به تازگی ایجاد شده است و عملاً یک یا دو موش در محل وارد شده اند. - نوع موش از نوع موش خانگی می باشد، چون موش های بزرگتر مثل موش قهوه ای بالغ (موش نروژی) یا موش سیاه قویتر هستند و در تله گیر نمی کنند . - موش ها به سموم مقاوم شده باشند. چسب موش خشک نمی شود و فاقد رنگ و بو هستند و سمی نیستند . تله های چسبی کتابی موش معمولاً از نوع ایرانی و چینی در بازار وجود دارد و به شکل چسبی که به صورت یکنواخت بر روی قطعه ای مقوا توسط کارخانه پخش شده است وجود دارند . بنا به تجربه نوسینده نوع چینی معمولاً به علت کافی نبودن چسب روی آن و گاهاً خشک بودن چسب ها کیفیت پایین تری دارند و بعضی از شرکتهای ایرانی کیفیت بالاتری دارند. البته یکی از شرکتها نوع آمریکایی تله چسب موش را وارد کرده که به نظر کیفیت بالاتری دارند. شرکتهای تخصصی سمپاشی به دلایل (درست کردن تعداد تله های بیشتر-ساخت تله مناسب برای محل-استفاده از چسب کافی و تازه بودن چسب ) ترجیح بر استفاده از تیوپ موش چسبی به جای تله کتابی دارند . روش مصرف : محتویات تیوپ را به صورت زیگزاگ بر روی صفحه ای از جنس مقوای روغنی،چوب، پلاستیک،شیشه یا سرامیک بفشارید. سپس 30 دقیقه منتظر مانده تا چسب به صورت یکنواخت بر روی سطح مورد نظر پخش و تثبیت گردد. به منظور افزایش قابلیت جذب موش ها، در وسط صفحه مقداری طعمه بگذارید و سپس صفحه را در مسیر حرکت موش ها و یا مکانهایی که معمولاً مخفی می شوند ( کنار دیوار،زیر مبل و یا پشت کمد) قرار دهید. پس از به دام افتادن جانور آن را به طریق بهداشتی معدوم نمایید. تله موش چسبی کتابی تله موش چسبی کتابی فیلم آموزشی کارکرد تله موش چسبی را از اینجا دانلود کنید. 2- تله قفسی موش نوع دیگری از تله ها برای شکار موش تله های قفسی می باشد که تله های زنده گیر نیز نامیده می شوند. مزایای این نوع تله موش ها عبارتند از : -امکان استفاده چند باره از تله -بررسی نوع موش های به دام افتاده برای روش های مبارزه بعدی -آلودگی بسیار کمتر نسبت به تله های کشته گیر تله موش قفسی 6 تله موش قفسی روش استفاده : این قفس ها برای به دام انداختن انواع جانوران مانند موش و گربه استفاده می شوند . و به راحتی با مبلغ حدود 10 هزار تومان در دسترس هستند. تله موش را در محل تردد موش ها قرار داده و درب فنری آن را باز می کنیم . از دستکش لاتکس استفاده کنید. بر روی میله معلق طعمه دلخواه موش را در آن قرار دهید . با برداشتن طعمه توسط موش درب آزاد شده و بسته می شود. برای موش های خانگی از طعمه موش مانند خیار و بیسکویت و برای موش های قهوه ای ترجیحاً از طعمه موش مانند سوسیس و بیسکویت استفاده کنید. پس از به دام افتادن موش در تله های قفسی آن را در سطل پر از آب فرو کنید تا موش خفه شود. سپس موش را در زمین دفن کنید و تله رو شستشو دهید و مجدداً استفاده کنید. فیلم آموزشی روش کار تله موش قفسی را از اینجا دانلود کنید. از این تله ها برای به دام انداختن گربه ها نیز میتوان استفاده کرد و بایستی مقداری گوشت یا مرغ در داخل تله قرار دهید و پس از مدتی گربه در تله می افتد. گربه را در فاصله ای دور از محل (حداقل 30 کیلومتری رها سازی کنید) فیلم آموزشی تله گربه و به دام انداختن گربه را از اینجا دانلود کنید . 3- تله موش فنری این نوع تله موش ها به تله های کشته گیر موش نیز معروف هستند. و برای چندین بار قابل استفاده هستند. این تله موش ها رو هم بایستی در مسیر تردد موش قرار داده و مقداری پنیر یا کیک بر روی قسمت طعمه موش آن قرار دهید و با حتیاط فراوان فنر آن را بکشید. بارها مشاهده شده که در اثر بی احتیاطی در کشیدن فنر انگشتان شخص در تله گیر کرده و فرد صدمه میبیند.
  10. روش های جراحی بینی به طور کلی جراحی بینی با دو روش باز و روش بسته انجام می شود.که برخی جراحان روش بسته را توصیه می کنند و برخی روش باز را که البته امروزه روش جراحی بینی باز در حال افزایش است و طرافداران بیشتری دارد.در جراحی بینی نتیجه نهایی مهم است و استفاده از روش باز یا بسته تفاوتی برای بیمار ندارد.در روش باز می توان عمل جراحی مجدد انجام داد.تفاوت روش باز با روش بسته در این است که در روش باز علاوه بر برشی که در روش بسته داده می شود روی پوست و در قسمت میانی بین سوراخ های بینی نیز برش کوچکی روی پوست داده می شود.و با این روش می توان پوست را بلند کرد و قسمت استخوانی و غضروفی و بافت نرم را که ساختمان اصلی بینی را تشکیل می دهد را کاملا مشاهده کرد با دید مستقیم جراحی را انجام داد و پس از جراحی ناحیه برش خورده بخیه می شود و جای بخیه نیز باقی نمی ماند بنابراین جای نگرانی نیست.برش خوردن و یا برش نخوردن گوشه های بینی به اندازه سوراخ های بینی و پره بینی بستگی دارد و ارتباطی به روش باز یا بسته ندارد و حتی اگر جراحی بینی به روش بسته نیز انجام شود در صورتی که سوراخ های بینی بزرگ باشد و نیاز به کوچک کردن سوراخ های بینی باشد برشی در گوشه های بینی ایجاد می شود. هر کدام از روش های باز و بسته مزایایی دارد و نمی توان گفت کدام روش بهتر است و انتخاب روش مناسب برای جراحی با تشخیص پزشک انجام می شود. در روش جراحی بینی بسته مدت زمان جراحی ممکن است 15 دقیقه کمتر از روش باز باشد و روی پوست قسمت میانی بین دو سوراخ که به آن کلوملا گفته می شود برشی ایجاد نمی شود و در روش بسته نوک بینی کمتر ورم می کند و نسبت به روش باز ورم بینی زودتر برطرف می شود. در جراحی بینی به روش باز به دلیل اینکه زیر دید مستقیم جراحی انجام می شود احتمال غیر قرینگی بسیار کاهش می یابد و فضا برای مانور دادن و کار کردن جراح بیشتر است. برای جراحی بینی زمان و فصل تفاوتی ندارد اما برای بیمارانی که آلرژی فصلی دارند جراحی بینی بهتر است در زمان مناسب انجام شود.و زمان جراحی باید پس از کامل شدن رشد استخوان انجام شود که اغلب در خانم ها در سن بالای 17 سال و در آقایان در سن بالای 18 سال انجام می شود.جراحی بینیی با بی حسی موضعی و بیهوشی قابل انجام است اما توصیه می شود با بی هوشی کامل جراحی بینی انجام شود و پس از جراحی بهتر است بیمار تا 24 ساعت بستری باشد و آتل داخلی و خارجی باید تا 5 یا 7 روز بسته به تشخیص پزشک باقی بماند و پس از این مدت آتل توسط پزشک برداشته و روی بینی چسب زده می شود .کبودی ها و تورم دور چشم ها پس از چند روز بر طرف می شود اما تورم بینی پس از 6 ماه تا یک سال به طور کامل از بین می رود و نتیجه نهایی پس از آن به طور کامل قابل مشاهده است. تا چند ماه پس از جراحی بینی باید از بینی مراقبت شود زیرا ممکن است بینی با کمترین ضربه دچار شکستگی شود اگرچه بیماران از واقعیت جراحی بینی معمولاً می ترسند، در این فیلم با دکتر کاظمی جراحی بینی برای یک عمل بیمار دارای بینی کج همراه شدیم تا نحوه را ببینیم. ایمنی این عمل قطعی است. - بهترین نتایج در عمل زیبایی بینی یا رینوپلاستی با استفاده از تکنیک های محافظه کارانه که ظاهر طبیعی و معمولی بینی را حفظ میکنند به دست می آید، بنابراین بیماران محترم بایستی از جراحی های به اصطلاح فانتزی پرهیز کنند.- یک نکته مهم کیفیت و ضخامت پوست و زوایای بینی میباشد که با استفاده از عکس های رنگی استاندارد و یک شکل قبل از عمل و تکرار سریالی آنها پس از عمل وضعیت پوست و زوایای بینی مشخص میشود. - بیماران به موضوع تنفس بعد از عمل جراح بینی نیز بایستی بسیار اهمیت بدهند. اگر بینی بیمار خیلی باریک شود تنفس از بین میرود. بعضی اوقات بیماران محترم از جراح میخواهند که به اصطلاح اقدام به عروسکی کردن بینی کنند در حالی که به این نکته توجه ندارند که با این کار منطقه دریچه یا همان محل عبور هوا از بین میرود و بیمار دچار گرفتگی شدید بینی میشود.- همچنین رسیدن به یک حالت مستحکم وغیر فرورفته برای وضعیت نیمرخ یک هدف زیبایی شناختی مهم در رینوپلاستی (جراحی بینی) است . - تغییرات جزئی پس از عمل بینی ممکن است ماه ها به طول بینجامد. پوست بسیار ضخیم وغنی از غدد سباسه و بافت زیر جلدی از نظر نتیجه عمل بینی در بدترین وضعیت قرار دارد. پوست ایده آل، بین پوست ضخیم و نازک میباشد. پس بیماران دارای پوست ضخیم باید صبر کنند تا پوست به سر جای خود برگردد. - عمل بینی به دو شکل باز وبسته انجام میشود و انجام عمل به هر روشی که پزشک تشخیص دهد بلامانع است. در این فیلم از روش باز استفاده می شود. در روش باز عمل جراحی بینی، برشی در کولوملا یا پایک میانی بینی داده می شود و با استفاده از برش در لبه داخلی پره ها، پوست بینی به بالا می رود و به پشت و نوک بینی دسترسی پیدا می کنیم. سپس به صورت زیر مخاطی غضروف لترال فوقانی را از تیغه وسط جدا می کنیم و جراحی بینی را انجام می دهیم. در این فیلم، جراحی بینی با بیهوشی عمومی انجام می شود. در حال حاضر با آمدن داروهای جدید بیهوشی مانند پروپوفل و رمی فنتانیل بیهوشی عمومی کاملاً ایمن و بدون تهوع وخونریزی شده است و مدت زمان به هوش آمدن بعد عمل یک یا دو دقیقه شده است. بنابراین اکثر کلینیک ها به سمت داروهای بالا و بیهوشی بدون درد و تهوع گرایش پیدا کرده اند.
  11. اکسیژن ساز (که گاهی «اکسیژن فشرده» خوانده می شود) یک وسیله ی پزشکی است که برای اکسیژن رسانی به کسانی که به آن نیاز دارند استفاده می شود. مردم ممکن است زمانی که شرایطی دارند که باعث کمبود سطح اکسیژن در خونشان می شود، به آن نیاز داشته باشند. این اکسیژن سازها معمولا به واسطه ی نسخه به دست می آیند و به همین خاطر بیش از اندازه خریداری نمی شوند. اکسیژن سازها با اتصال به یک منبع برق یا به وسیله ی باتری کار می کنند. اگر متمرکز کننده با یک باتری الکتریکی کار می کند، آن باتری باید با اتصال به منبع برق شارژ شود. تعدادی از قطعات یک اکسیژن ساز ( غلظت دهنده) را تشکیل می دهند؛ از جمله یک کمپرسور، فیلتر تخته غربال و تخته مدار ها. یک اکسیژن ساز دارای یک عنصر فشرده است، اما این نباید اکسیژن فشرده شده یا یک مخزن اکسیژن اشتباه شود. در حالی که یک مخزن دارای مقدار مشخصی اکسیژن است که آن را آزاد می کند، متمرکز کننده هوا را فیلتر (صاف)، فشرده و به طور مداوم آن را انتقال می دهد. تأمین هوا هیچگاه متوقف نمی شود. فشرده کننده به جای پر کردن مجدد هوای فشرده، فقط باید به منبع انرژی دسترسی داشته باشد. اکسیژن ساز چگونه کار می کند؟ اکسیژن ساز (فشرده کننده) ی اکسیژن بسیار شبیه به یک واحد پنجره ی تهویه کار می کند: هوا را می گیرد، آن را تغییر می دهد و در شکلی جدید منتقل می کند. اکسیژن ساز هوا را می گیرد و آن را برای استفاده ی کسانی که بخاطر سطح پایین اکسیژن در خونشان نیازمند اکسیژن پزشکی هستند، تصفیه می کند. روش کار آن به این صورت است که: 1. هوا را از اطراف خود می گیرد. 2. فشرده سازی هوا در حالی که ساز و کار خنک کننده، فشرده ساز را از گرم شدن بیش از حد حفظ می کند. 3. حذف کردن نیتروژن از هوا توسط فیلتر و تخته غربال (الک ) 4. انجام تنظیمات انتقال به وسیله ی یک رابط الکترونیکی 5. انتقال اکسیژن تصفیه شده از طریق یک کانول بینی یا ماسک مزیت های اکسیژن ساز هردو اکسیژن ساز قابل حمل و خانگی مزایای فراوانی برای بیمارانی که نیاز به اکسیژن درمانی دارند، دارد. اکسیژن ساز خانگی بسیار کم خطر تر از کپسول های اکسیژن سنتی که در صورت پارگی یا نشت باعث افزایش سرعت و مقدار آتش سوزی می شود، هستند. از سوی دیگر اکسیژن سازها چنین خطری را ندارند. اکسیژن سازها خانگی و قابل حملی که می توانند اکسیژن خود را بسازند نسبت به مخزن های قدیمی اکسیژن بیشتر مشهور شده اند و به طور گسترده تری استفاده می شوند. فایده ی دیگر اکسیژن سازها سهولت و افزایش قابلیت به همراه داشتن با اکسیژن است. اکسیژن سازها همراه اکسیژن ضروری را هرجایی که فرد استفاده کننده برود فراهم می کند؛ حتی در هواپیماها. FFA (ادراه هوانوردی فدرال) حکم داده است که تمام مسافرانی که به اکسیژن نیاز دارند باید مجاز باشند تا فشرده ساز های اکسیژن تأیید شده توسط FFA را در تمام هواپیماهای ایالات متحده با بیش از 19 صندلی، با خود حمل کنند. خطوط هوایی خارجی نیز باید برای اکسیژن سازها قابل حمل در تمامی پروازها که مبدأ یا مقصد آن ها خاک ایالات متحده است، مجوز صادر کنند.
  12. مدل JAY – 1 میزان جریان خروجی اکسیژن 1 تا 5 لیتر در دقیق خلوص اکسیژن خروجی 38% تا 90% فشار اکسیژن خروجی 0.07 – 0.03 مگا پاسکال صدای موتور کمتر از 45 دسی بل ابعاد 32×19×35 سانتی متر وزن 6 کیلوگرم ولتاژ ورودی 220 V AC / 12 V DC اکسیژن ساز پرتابل برای بیمارانی کاربرد دارد که به زمانی بیشتر از آنچه در خانه سپری میکنند به استفاده از دستگاه احتیاج دارند . بیمار میتواند اکسیژن ساز پرتابل را همراه کیف چرخدار آن در محیط بیرون از خانه حمل کند . اکسیژن ساز پرتابل همراه کیف ، باتری و شارژر مخصوص فندکی ماشین ارائه میشود که میتوان به هنگام پیاده روی ، مسافرت و ... مورد استفاده قرار گیرد و میزان اکسیژن خون بیمار را بالا نگه دارد. بالا نگه داشتن اکسیژن خون در بیمارانی که غلظت اکسیژن بسیار پایینی دارند بسیار حیاتی است.در گذشته این نوع بیماران مجبور بودند از کپسول های قابل حمل یا اسپری هایی که حجم بسیار کمی از اکسیژن را در خود نگه میدارند در خارج از خانه استفاده کنند که محدودیت های بسیاری برای بیمار ایجاد میکنند و در طولانی مدت از نظر اقتصادی نیز به صرفه نیستند. امروزه با پیشرفت تکنولوژی شرکت های سازنده اکسیژن ساز خانگی توانسته اند این دستگاه را در حجم ، وزن و ابعاد بسیار کمتری تحت عنوان "اکسیژن ساز پرتابل" تهیه کنند و بیماران را از استفاده از کپسول در خارج از خانه بی نیاز کنند. اکسیژن ساز پرتابل لانگ فیان میتواند با خروجی اکسیژن 2 تا 3 لیتر و یک ساعت باتری پشتیبان و اتصال به برق و فندکی خودرو تمامی کمبود های اکسیژن خون بیمار در خارج از خانه را تأمین کند. شرکت "سهند بهامین طب" با سالها تجربه و کادر شناخته شده و مجرب خود در زمینه تجهیزات پزشکی"نمایندگی رسمی برند لانگ فیان در ایران" است و این محصول را با قیمتی بسیار مناسب در اختیار بیماران محترم قرار میدهد و تمامی دستگاه ها با یک سال گارانتی و 10 سال خدمات پس از فروش عرضه میگردند.
  13. طریقه استفاده از دستگاه اکسیژن ساز:  کابل برق دستگاه را به پریز برق بزنید، کلید I/O که روی دستگاه زیر نمایشگر تعبیه شده است را در حالت I قرار دهید تا دستگاه و چراغ سبز رنگ O.P روشن گردد.  جریان هوای خروجی دستگاه از 0.5 تا 5 لیتر بر دقیقه قابل تنظیم است . طبق تجویز پزشک ، برای تنظیم جریان اکسیژن ، ولوم جریان سنج را به سمت چپ و راست بچرخانید تا توپ داخل آن به مقدار مورد نظر برسد.  دو دکمه جهت معین کردن زمان کار دستگاه وجود دارد. با هربار فشار روی دکمه (+) زمان 10 دقیقه افزایش می یابد و حداکثر تا مقدار 40 ساعت میتوان زمان گذاری کرد و هر بار فشار روی دکمه (- ) زمان را 10 دقیقه کاهش میدهد و زمانی که به صفر برسد بطور اتوماتیک خاموش میگردد. در صورت عدم زمان گذاری اکسیژن ساز بطور نامحدود کار میکند تا زمانی که خودتان خاموشش کنید.  مرطوب ساز وسیله ای است که جهت مرطوب سازی اکسیژن می باشد و از آسیب به گلو و بینی توسط اکسیژن خشک جلوگیری می کند.  اگر مرطوب ساز استفاده می کنید، درب آن را در جهت ساعت گرد باز کنید و در آن آب جوشیده یا مقطر تا مقداری بین MAX وmin بریزید، سپس درب آن را ببندید. خروجی اکسیژن را به بالای مرطوب ساز و لوله بینی اکسیژن را به خروجی مرطوب ساز وصل کنید. نکات ایمنی و نگه داری از دستگاه:  هرگز اکسیژن ساز را روی سطوح نرم قرار ندهید.  هنگام بروز هشدار یا خطا، حتما با بخش خدمات پس از فروش شرکت، تماس حاصل فرمایید.  فقط تکنسین متخصص اجازه و توانایی باز کردن روکش بدنه را دارد، زیرا خطر شوک الکتریکی و برق گرفتگی وجود دارد.  اکسیژن با خلوص بالا شدیدا قابل اشتعال است. مواد مشتعل را از دستگاه دور نگه دارید.  زمانی که دستگاه روشن است،کانال لوله بینی اکسیژن را روی مبل یا فرش رها نکنید. چون باعث اشتعال مواد آتش زا می شود.  اکسیژن ساز را در مکان های بسته که جریان هوا وجود ندارد، قرار ندهید و آن را حداقل 30 سانت از هرطرف از دیوار فاصله دهید.  این دستگاه باید در شرایط آب هوایی عاری از شن و آلودگی ها و گاز های سمی استفاده گردد.  مراقب باشید روی دستگاه آب ریخته نشود.  حتما در صورت عدم نیاز به دستگاه آن را خاموش واز پریز برق خارج نمایید.  هرگز اکسیژن را بدون فیلتر یا زمانی که فیلتر ها خیس می باشد، راه اندازی نکنید. این گونه اعمال میتواند دستگاه اکسیژن ساز را خراب کند.  از تمیز کردن دستگاه هنگامی که به برق متصل است خودداری کنید.  کشیدن سیگار در کنار اکسیژن ساز مطلقاً ممنوع می باشد.  بعد از 6 ساعت کارکرد ترجیحا برای افزایش طول عمر دستگاه نیم ساعت به بیمار و دستگاه استراحت داده شود.  از قرار دادن دستگاه در محیط مرطوب مخصوصا جریان مستقیم باد کولر جدا خودداری کنید.  صدمات ناشی از نوسانات برق برعهده کاربر می باشد. شرایط محیطی:  محدوده دمایی ........ 10- 40 درجه سانتیگراد  رطوبت ........%30 - %85  فشار هوا ........700 kpa-1060 kpa  ارتفاع از سطح دریا ........ 2286 متر لامپ های نشانگر وضعیت:  O.P : نمایشگر صحت برق و روشن بودن دستگاه (لامپ سبز)  P.F : مشکل برق ورودی ( لامپ قرمز): در این مواقع کابل برق بطور صحیح به دستگاه بزنید و از جریان برق ورودی به سیستم مطمئن شوید.  H.P : فشار هوایی بالا ( لامپ قرمز ): با تکنسین تماس حاصل نمایید.  L.P : فشار هوایی پایین ( لامپ زرد ): با تکنسین تماس حاصل نمایید. ملاحظات:  وقتی اکسیژن ساز شروع به کار می کند. بعد از 15 دقیقه نمایشگر LCD به حالت screen saver می رود و اگر کلید پایینی سمت راست کنار LCD را بزنید دوباره صفحه روشن خواهد شد.  برای رسیدن به عملکرد کامل و گرم شدن 5 دقیقه زمان لازم است.  اگر به نظر میرسد جریان اکسیژن قطع شده ابتدا از باز بودن ولوم جریان سنج مطمئن شوید، سپس لوله اکسیژن را داخل لیوان آب قرار دهید. اگر حبابی خارج شود، اکسیژن در جریان است در غیر اینصورت اکسیژن ساز را خاموش و جهت عیب یابی ارسال نمایید.  برای انتخاب درجه جریان اکسیژن و مدت زمان مناسب، حتما به توصیه های پزشک معالج توجه فرمایید. تمیز سازی دستگاه: • در زمانی که دستگاه خاموش است، بدنه بیرونی آن را به وسیله حوله خشک و شوینده خانگی تمیز کنید و سپس آن را خشک نمایید. این کار را 1 الی 2 بار در ماه انجام دهید. • فیلتر های هوا قسمت بحرانی ای است و آنها را می بایست حداقل 2 بار در ماه تمیز نمایید. • جهت تمیز کردن فیلترهای جانبی که در دوطرف دستگاه می باشد و به رنگ مشکی هستند، می بایست آنها را ابتدا خارج نمایید، به وسیله شوینده ملایم خانگی آنها را با آب بشویید.آب آنهارا کاملا بگیرید و بگذارید بطور طبیعی خشک شود. • برای تمیز کردن فیلتر ثانویه میبایست قوطی مرطوب ساز را بردارید، سپس قاب فیلتر را در جهت ساعت گرد بچرخانید و لباس سبز رنگ فیلتر را در بیاورید و سپس با شوینده آن را بشویید. آن را بچلانید سپس بگذارید بطور طبیعی خشک شود. • جهت تمیز کردن مرطوب ساز ابتدا آب درون آن را خالی نموده، سپس فلاسک آن را با آب بشویید. قسمت های دیگر مرطوب ساز را با فرو بردن در مواد ضدعفونی کننده، ضد عفونی کنید. لوازم موجود در بسته بندی: 1. یک عدد فیلتر جانبی مشکی رنگ اضافی 2. یک عدد فیلتر سبز رنگ 3. یک ست نبولایزر 4. یک ست نبولایز دستگاه برای چه کسانی توصیه میشود دستگاه اکسیژن ساز خانگی برای کنترل ودرمان نارسایی های تنفسی موسوم به COPDبه کار می رود د . دراین بیماران دستگاه تنفسی توانایی لازم برای جذب اکسیژن هوا را ندارد بنابراین اکسیژن خالص (خلوص 90 درصد) می تواند جذب اکسیژن را بالا برده ومیزان اکسیژن محلول در خون را افزایش دهد تا بیمار به زندگی عادی خود ادامه دهد. دستگاه برای چه کسانی توصیه نمی شود: دستگاه اکسیژن ساز باید طبق تجویز پزشک استفاده شود. بدیهی است که استفاده خود سرانه و نا بجا موجب ایجاد تهدیداتی برای فردخواهد شد که یکی از آنها مسمومیت اکسیژنی میباشد.و برای زنان باردار و کودکان باید حتما تحت نظر پزشک متخصص استفاده کنند مکانیزم دستگاه: دستگاه اکسیژن ساز، از تکنیک بسیار ساده جهت فراهم آوردن اکسیژن مورد نیاز بیمار، استفاده می*نماید. دستگاه اکسیژن ساز، توسط پمپ مخصوص، هوای درون اتاق را مکیده و سپس از محفظه*های پودر زئولیت عبور می*دهد و پودر زئولیت، اکسیژن 21 درصد موجود در هوای ورودی را از گازهای دیگر هوا جدا کرده و به سمت محفظه*های دیگر هدایت می*نماید. کمپرسور موجود در دستگاه اکسیژن ساز، فشار و درصد اکسیژن را در محفظه*ها بالا برده و خلوص اکسیژن داخل آنها را به 94 درصد و فشار آن*را به حدود 230 میلیمتر جیوه می*رساند. اکسیژن از درون محفظه نگهداری به پشت فلومتر جلوی دستگاه هدایت شده و از نازل مخصوص به سمت بینی و دهان بیمار هدایت می*گردد.
  14. سلام کاربر yaraasadi

     

    به ایران سی اف سی | بزرگترین انجمن تفریحی و سرگرمی خوش آمدید.

    لطفا برای مرور بخش های سایت راحت باشید و به دیگران ملحق شوید و با آنها آشنا شوید.

    لطفا قوانین سایت را بخوانید و ما را در هر چه بهتر شدن سایت یاری کنید.

    اگر سوالی دارید لطفا دریغ نکنید.

     

    مدیریت ایران سی اف سی | بزرگترین انجمن تفریحی و سرگرمی

    با تشکر

    یاحق

×